ยุคนั้น: ฉันเก็บมิติวิเศษได้จากลายตราในดิน

ตอนที่ 43 อดีตของเถียนเหวินจิ้ง!

6 นาที· 1.5K คำ

หวังเสี่ยวหม่าหยิบของออกมาอย่างละนิด น้ำอัดลมก็หยิบออกมาสองขวดแล้ววางไว้บนเตียงเตา «พี่เถียน บ้านพี่มีของดีเยอะเหมือนกันนะ เมล็ดแตงโมกับถั่วลิสงพวกนี้ ที่บ้านผมยังไม่แน่ว่าจะได้กินเลย วันนี้ก็ถือว่าได้อานิสงส์จากพี่แล้ว»

เถียนเหวินจิ้งจัดหมอนให้เข้าที่ แล้วขยับตัวตะแคงเล็กน้อย «โธ่ ของแค่นี้เอง ถ้าอยากกิน เดี๋ยวพี่ให้เอากลับไปหมดเลย»

«ของพวกนี้เป็นสินค้าค้างสต็อกในโกดัง ขายไม่ออกทั้งนั้น ชาวบ้านทั่วไปถ้าไม่ใช่เทศกาลหรือวันสำคัญก็ไม่ซื้อกัน ไม่มีทางเลือก พวกเราก็เลยต้องเอามาแบ่งกันกินเอง»

หวังเสี่ยวหม่าพยักหน้า ปกติแล้วไม่มีใครซื้อของพวกนี้จริง ๆ นอกจากเอาไว้ต้อนรับแขกช่วงตรุษจีน ต่อให้ที่บ้านมี ก็ไม่หยิบออกมาให้คนอื่นเห็นในวันธรรมดา

เขาหยิบเมล็ดแตงโมมากำมือหนึ่ง ค่อย ๆ แกะกินไปพลาง ทั้งสองก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อยบ้างเป็นช่วง ๆ ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันนัก ส่วนใหญ่เป็นการทำความรู้จักกันให้มากขึ้น

เถียนเหวินจิ้งเป็นฝ่ายถามมากกว่า ทั้งเรื่องครอบครัว ชีวิตแต่งงาน งานการ และเรื่องอื่น ๆ หวังเสี่ยวหม่าไม่มีอะไรต้องปิดบัง จึงตอบทุกข้อ ทำเอาเถียนเหวินจิ้งขมวดคิ้วไม่คลาย

«เสี่ยวหม่า ฟังที่เธอเล่าแล้ว อาสองกับอาสะใภ้ของเธอนี่ไม่ใช่คนจริง ๆ ในหมู่บ้านไม่มีใครจัดการบ้างเลยเหรอ?»

หวังเสี่ยวหม่าไหวไหล่ «พี่เถียน เรื่องแบบนี้สุดท้ายก็เป็นเรื่องในครอบครัว ไม่มีใครอยากเข้าไปยุ่งหรอก เผลอ ๆ จะกลายเป็นคนผิดทั้งขึ้นทั้งล่อง»

«อีกอย่างนะพี่เถียน ครอบครัวนั้นก็ได้รับผลกรรมแล้วเหมือนกัน อย่าเห็นว่าตอนผมถูกไล่ออกจากบ้านแล้วลำบากนะ พ่อแม่แอบทิ้งเงินก้อนหนึ่งไว้ให้ผม พอใช้ไปได้อีกพักใหญ่»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป