ยุคนั้น: ฉันเก็บมิติวิเศษได้จากลายตราในดิน

ตอนที่ 18 ยุคสมัยหนึ่ง: ฉันเก็บมิติได้จากตลาดมืด

7 นาที· 1.6K คำ

「จิ๊ ดูท่าแล้วของพวกนี้คงต้องไปซื้อที่สหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่าย ในตลาดมืดคงหาไม่เจอแล้ว」

ของในสหกรณ์จัดซื้อจัดจำหน่ายมีครบ แถมยังขายถูกด้วย แต่ของที่นั่น ต่อให้เป็นแค่เข็มสักเล่มก็ต้องใช้คูปอง ไม่มีคูปอง ต่อให้มีเงินมากแค่ไหนก็ซื้อไม่ได้

「จำได้ว่าพวกหม้อ ชาม กะละมัง เครื่องครัวกับเครื่องมืออะไรพวกนี้ ปกติใช้คูปองทั่วไปซื้อไม่ได้มั้ง ต้องใช้คูปองอุตสาหกรรมหรือเปล่า」

ตอนนี้เขาไม่มีคูปองติดมือสักใบ แต่ที่นี่คือตลาดมืด สิ่งที่มีมากที่สุดก็คือพวกพ่อค้าคูปอง

เขาไม่มีอารมณ์จะเสียเวลาเดินหาในฝูงชนอันแน่นขนัด ว่าพ่อค้าคูปองที่ซ่อนตัวอยู่ตรงไหนกันแน่ จึงเลิกเดินดูของแล้วมุ่งหน้าไปทางปากซอย

เขาไม่ได้คิดจะกลับบ้าน แต่ตั้งใจไปหาคนมีอิทธิพลในพื้นที่แถวนี้

ตลาดมืดใหญ่โตขนาดนี้ จะมีใครมีเส้นสายมากกว่าคนดูแลตลาดมืดได้อีกล่ะ?

หวังเสี่ยวหม่าเดินตามฝูงชนออกมาทางปากซอย ไม่นานก็เห็นชายสองคนยืนอยู่ตรงมุม ดูจากท่าทางแล้วแปดในสิบส่วนคงเป็นคนคุมความเรียบร้อยของตลาดมืด

เขาไม่ลังเล รีบเดินเข้าไปหา

「พี่ชายทั้งสอง ขอถามอะไรหน่อย ผมอยากหาคูปองอุตสาหกรรมสักหน่อย แต่หาคนไม่ได้ ไม่ทราบว่าพวกพี่พอมีช่องทางไหมครับ」

หวังเสี่ยวหม่าแกะบุหรี่เฟยหม่าซองหนึ่ง แล้วยื่นให้คนละมวน ส่วนตัวเองก็คาบไว้หนึ่งมวน จากนั้นจุดไฟให้ทีละคนด้วยไม้ขีดหัวหราน

เขาสูดควันเข้าปอดลึก ๆ รสชาติก็ใช้ได้ เพียงแต่ร่างกายนี้เพิ่งสูบบุหรี่เป็นครั้งแรกเลยยังไม่ค่อยชิน รู้สึกมึน ๆ อยู่นิดหน่อย

แต่ด้วยสภาพร่างกายของเขา อาการไม่สบายแค่นี้ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

พอสองคนนั้นสูบบุหรี่ สีหน้าก็ดูเป็นมิตรขึ้นอย่างเห็นได้ชัด 「คูปองอุตสาหกรรมเหรอ? ฉันมีอยู่ จะเอาเท่าไหร่ล่ะ」

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป