ยุคนั้น: ฉันเก็บมิติวิเศษได้จากลายตราในดิน

ตอนที่ 31 ดื่มจนเมา เลยค้างคืน!

7 นาที· 1.6K คำ

หลิวเฉี่ยวหลานดื่มไปไม่น้อยกว่าเขา ใบหน้าแดงระเรื่อดุจดอกท้อเดือนสาม เดินโซเซเล็กน้อย แต่ก็ยังยืนกรานเก็บกวาดโต๊ะจนสะอาดหมดจด ไม่เหลือร่องรอยใด ๆ

ตอนนี้ด้านนอกเริ่มมืดแล้ว ชนบทไม่มีความบันเทิงอะไร พอฟ้ามืดก็เข้านอนกันเป็นส่วนใหญ่

หวังเสี่ยวหม่ารู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว อยากไปอาบน้ำเย็นที่ริมแม่น้ำ จึงเป็นฝ่ายเอ่ยขอตัวก่อน

“ป้าครับ งั้นผมไม่รบกวนแล้ว กลับก่อนนะครับ ป้าก็รีบพักผ่อนด้วย”

หวังเสี่ยวหม่าพูดจบก็เตรียมลงจากเตียงเตาดึงรองเท้ามาสวม แต่ไม่คิดว่าจะถูกหลิวเฉี่ยวหลานรั้งไว้ “เสี่ยวหม่า คืนนี้ไม่ต้องกลับหรอก นอนที่นี่เถอะ”

“ดื่มไปตั้งเยอะ จะให้ป้าสบายใจได้ยังไงถ้าปล่อยให้เธอออกไปนอนคนเดียว”

“เตียงเตาก็กว้างพอ ฟ้ามืดแล้วด้วย นอนค้างที่นี่สักคืนเถอะ อีกอย่างป้าลงกลอนประตูใหญ่แล้ว อย่าลำบากไปกลับเลย”

เดิมทีหวังเสี่ยวหม่าตั้งใจจะปฏิเสธ ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นบ้านคนอื่น นอนค้างก็ไม่ค่อยสะดวก

ยิ่งไปกว่านั้น ในบ้านมีแค่สองแม่ลูก เขาหนุ่มวัยกำลังโตมานอนที่นี่ก็ชวนให้คนเข้าใจผิดได้ง่าย

แต่เขาอยากกลับ หลิวเฉี่ยวหลานกลับไม่ยอม ปรี่เข้ามาผลักเขากลับขึ้นเตียงเตา แล้วยังเตะรองเท้าเขาไปไว้ข้าง ๆ

“เอาละ เสี่ยวหม่า ฟังป้านะ คืนนี้นอนที่นี่ ปูที่นอนเดี๋ยวเดียวก็เสร็จ”

หลิวเฉี่ยวหลานเดินโซเซขึ้นไปบนเตียงเตา ล้วงเครื่องนอนออกมาจากตู้ใต้เตียงแล้วปูให้เรียบร้อย

ก่อนหน้านี้โจวเสี่ยวฮวาก็ดื่มไปไม่น้อย เห็นได้ชัดว่าคอไม่แข็ง ตอนนี้เริ่มไม่ได้สติแล้ว

พอปูที่นอนเสร็จ เธอก็ฟุบลงไปทันที ศีรษะน้อย ๆ แตะหมอนปุ๊บก็หลับสนิท ไม่รู้เรื่องรู้ราว

หวังเสี่ยวหม่าอยากยืนกรานกลับต่อ แต่ฤทธิ์สุรากำลังตีขึ้นมา แม้สติยังแจ่มชัด ทว่าร่างกายกลับเริ่มไม่อยู่ในบังคับ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป