ยุคนั้น: ฉันเก็บมิติวิเศษได้จากลายตราในดิน

ตอนที่ 9 ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น!

7 นาที· 1.7K คำ

หมูเป็นสัตว์ที่ฉลาดไม่น้อย พอเห็นเพื่อนร่วมฝูงรอบตัวลดน้อยลงเรื่อย ๆ ราชาหมูป่าก็ย่อมรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

มันกระทืบเท้าอยู่กับที่อย่างกระวนกระวาย พลางร้องออกมาสองครั้ง ราวกับกำลังเรียกเพื่อนร่วมฝูงที่ไม่รู้ว่าหนีไปไหน

น่าเสียดายที่เพื่อนร่วมฝูงซึ่งปกติแทบไม่เคยห่างกันกลับไม่ปรากฏตัว ทำให้มันยิ่งกระสับกระส่าย

สัญชาตญาณของสัตว์ป่าบอกมันว่าภัยอันตรายกำลังใกล้เข้ามา มันจึงหันหลังวิ่งหนีทันทีโดยไม่ลังเล

แต่ยังวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว จู่ ๆ มันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมาแตะก้น พอกำลังจะหันกลับไปมอง ทิวทัศน์ตรงหน้าก็พลันเปลี่ยนไป มันพบว่าตัวเองมาอยู่ในโลกมืดสลัวแห่งหนึ่งแล้ว

พื้นใต้เท้าสั่นไหว มีบางอย่างไต่ขึ้นมาตามกีบของมัน ก่อนจะลามขึ้นไปบนตัว

มันพยายามดิ้นหนี แต่กลับพบว่าถูกมัดแน่นจนขยับไม่ได้ ดวงตาก็เจ็บ จมูกก็เจ็บ แม้แต่รูทวารก็ยังเจ็บ มีบางอย่างกำลังมุดเข้าไปข้างใน ความอ่อนแรงค่อย ๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง จนในที่สุดสติก็ดับวูบ มันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเจอกับอะไรกันแน่

หมูป่าตัวใหญ่มีทั้งหมด 9 ตัว ไม่นับตัวแรกที่จับได้ก่อนหน้านี้ อีก 8 ตัวที่เหลือ รวมถึงราชาหมูป่า ล้วนถูกหวังเสี่ยวหม่าจับมาได้หมดแล้ว

เขาเก็บหมูป่าที่ยังมีชีวิตไว้ 2 ตัว ตั้งใจจะเอาไปขายเนื้อหาเงิน ส่วนอีก 6 ตัวที่เหลือโยนให้ต้นไม้ใหญ่ในมิติกินทั้งหมด

ทำให้บนต้นไม้ใหญ่ในมิติมีผลสีแดงสดเพิ่มขึ้นมาอีก 6 ผล

หวังเสี่ยวหม่าปลดผลไม้เหล่านั้นลงมาทีละลูก พลางยิ้มจนตาหยี ถ้ากินหมด เขาคาดว่าร่างกายคงแข็งแกร่งขึ้นอีกมาก

ผลไม้มีขนาดเล็ก เขาจึงไม่ลังเล โยนเข้าปากทีเดียวทั้งหมด เคี้ยวแล้วกลืนลงไป

กระแสอุ่นแผ่กระจายไปทั่วร่าง ราวกับได้แช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน ความรู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูกอบอวลไปทั่วทั้งตัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป