ออกจากโรงเตี๊ยม วอลล์ก็แวะไปยังโรงบ่มสุราระดับสูงเพื่อซื้อเหล้ารสแรงกลิ่นลมหายใจมังกรสายฟ้าครามหนึ่งขวดในราคา 800 เหรียญทองแดง จากนั้นมุ่งตรงไปยังโรงเรียนผู้ประกอบอาชีพนอกเขตเมืองชั้นใน ไม่นานคฤหาสน์เก่าแก่หลังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ยามหน้าประตูขวางวอลล์ไว้ «ที่นี่เป็นที่พักของคณาจารย์โรงเรียน ห้ามคนไม่เกี่ยวข้องเข้า!»
วอลล์แสดงหลักฐานยืนยันตัวตน ก่อนกล่าวว่า «ข้าเป็นศิษย์ที่เพิ่งจบการศึกษาในปีนี้ มาเยี่ยมอาจารย์ฝึกสอนกาเร็ต»
ยามหยิบเหรียญเงินจันทราเล็ก ๆ สองเหรียญจากหลักฐานยืนยันตัวตน โยนให้สหายหนึ่งเหรียญ แล้วพยักหน้ากล่าวว่า
«พวกเราทำได้มากที่สุดก็แค่ไปแจ้งให้ท่านทราบ ส่วนจะให้เจ้าเข้าไปหรือไม่ ก็ต้องรอดูว่าผู้ใหญ่ข้างในเห็นเป็นอย่างไร»
วอลล์มั่นใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างตนกับอาจารย์ฝึกสอนกาเร็ตนั้นดีพอ การมาเยี่ยมสักครั้งคงไม่มีปัญหา
เป็นดังที่คิด ไม่กี่นาทีต่อมา วอลล์ก็ได้รับอนุญาตให้เข้าไป
สาวใช้วัยกลางคนผู้มีสีหน้าเคร่งขรึมพาเขาเข้าไปในคฤหาสน์ ผ่านระเบียงทางเดินเข้าสู่ห้องฝึกขนาดเล็กแห่งหนึ่ง ภายในมีชายชราเครายาวสวมชุดนอนสีเทาขาวยืนอยู่
ทว่าชราผู้นี้สูงถึง 2.1 เมตร กล้ามเนื้อทั่วร่างใหญ่โตได้รูป หนวดเคราสีดอกเลาก็ได้รับการจัดแต่งอย่างเรียบร้อย เขาหันหลังให้ประตู แต่กลับรู้ตัวตั้งแต่วอลล์ยังมาไม่ถึง ครั้นประสานมือไว้ด้านหลังแล้วหันกลับมา น้ำเสียงหนักแน่นเจือแววหยอกเย้าเล็กน้อย
«เจ้าหนูวอลล์ เป็นอย่างไรบ้าง ชีวิตนักผจญภัยไม่ง่ายสินะ เปลี่ยนใจกลับมาแล้วหรือ?»
วอลล์ยิ้มพลางยื่นกล่องสุราในมือให้ «อาจารย์ ตอนนี้ศิษย์ก้าวเดินบนเส้นทางนักผจญภัยไปแล้วก้าวหนึ่ง วันนี้จึงมาไต่ถามท่านเกี่ยวกับการก้าวสู่ขั้นต่อไปของสายอาชีพ»