วอลล์จิบช็อกโกแลตร้อนอีกคำ รสหวานปนขม เนื้อสัมผัสนุ่มละมุนและรสชาติก็ไม่เลว
เขามองลีอาอย่างจริงจังแล้วกล่าวว่า “บังเอิญจริง ๆ คู่ต่อสู้ของเราล้วนเป็นสัตว์ประหลาดกระหายเลือดและโหดเหี้ยมทั้งนั้น หากกำจัดพวกมันได้ ย่อมมีความหมายอย่างยิ่ง”
พลางเล่าให้ลีอาฟังถึงสัตว์ประหลาดที่ตนเคยนำกองกำลังไปกำจัด ไม่ว่าจะเป็นก็อบลิน แมงมุมยักษ์ หรือหมีสีน้ำตาลยักษ์ การกำจัดพวกมันล้วนมีแต่ประโยชน์ ไม่มีโทษต่อชาวบ้านในละแวกนั้น
ลีอาฟังจบก็พยักหน้า ริมฝีปากบางสีชมพูยกโค้งขึ้นเล็กน้อย ก่อนยื่นนิ้วขึ้นดันกรอบแว่นแล้วกล่าวว่า
“ท่านหัวหน้ากองวอลล์ ข้าร่ายเวทต้านทานและเวทป้องกันความชั่วร้ายได้ หากตอนนั้นข้าอยู่ด้วย การล่าคงง่ายขึ้นมาก”
จากนั้นลีอาก็เป็นฝ่ายแนะนำเวทมนตร์ที่ตนใช้ได้และจำนวนครั้งที่ใช้ได้ให้วอลล์ฟัง
นางใช้เวทกลเล็กระดับศูนย์ได้ห้าอย่าง ได้แก่ เวทป้องกันคมกระบี่ เวทต้านทาน เวทแสงสว่าง เวทกลเล็กน้อย และศรเพลิง
ส่วนเวทระดับหนึ่ง นางใช้ได้เพียงบทเดียว คือเวทป้องกันความชั่วร้าย
แม้เวทป้องกันความชั่วร้ายจะเป็นเพียงเวทระดับหนึ่ง แต่ผลของมันทรงพลังมาก ผู้ที่ได้รับเวทนี้จะได้เปรียบอย่างมหาศาลเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอสูรต่างมิติ ปีศาจชั่วร้าย สิ่งมีชีวิตอมตะ สิ่งมีชีวิตจากสวรรค์ สิ่งมีชีวิตธาตุ และสิ่งมีชีวิตภูตพราย อีกทั้งยังอาจต้านทานเสน่ห์สะกด ความหวาดกลัว หรือแม้แต่การถูกสิงซึ่งพวกมันก่อขึ้นได้
ก็อบลินเองก็เป็นปีศาจชั่วร้ายชนิดหนึ่ง หากตอนนั้นวอลล์ร่ายเวทป้องกันความชั่วร้ายใส่ตัว บางทีเขาอาจสู้กับชุมชนก็อบลินทั้งกลุ่มได้ตามลำพัง!
ดวงตาของวอลล์เป็นประกาย เขาอดทอดถอนใจไม่ได้ว่าจอมเวทช่างเก่งกาจจริง ๆ
ตอนนี้ลีอาร่ายเวทระดับหนึ่งได้เพียงวันละสามครั้ง แต่หลังพักสั้น ๆ แต่ละครั้ง นางสามารถใช้วิชาระลึกอาคมฟื้นฟูพลังจิต ทำให้ร่ายเวทระดับหนึ่งเพิ่มได้อีกครั้ง