«เยี่ยมมาก! ชิงหลาง»
วอลล์หยิบกระบอกน้ำมาให้ชิงหลางบ้วนปาก ก่อนลูบหัวมันไปมา
สมกับเป็นทหารผ่านศึกในสนามรบ หลังสังหารศัตรูแล้ว แววตาของชิงหลางยังคงสงบนิ่ง ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
วอลล์ตรวจดูศพก็อบลิน บาดแผลถึงตายอยู่ที่ท้ายทอย คาดว่าตอนที่มันวิ่งหนีอย่างลนลาน ชิงหลางคงพุ่งเข้าขย้ำจากด้านหลัง แล้วกัดคอของมันหักในพริบตา
วอลล์ซักถามเหล่าทหารอีกครั้ง ทหารที่อยู่ด้านหลังรายงานว่า ตอนพวกเขาเริ่มโจมตี มีก็อบลินตัวหนึ่งหนีไปทางด้านหลังจริง แต่คำสั่งแรกของวอลล์คือรักษาแนวรบให้มั่นคง พวกเขาจึงไม่ได้เปลี่ยนกระบวนทัพไปสกัดหรือไล่ตามโดยพลการ
จำนวนทหารมีน้อยกว่าก็อบลิน อีกทั้งภูมิประเทศบริเวณนี้ยังเปิดโล่ง เหตุไม่คาดฝันเช่นนี้จึงเป็นเรื่องปกติ
เขาไม่เพียงไม่ตำหนิเหล่าทหาร แต่ยังชมเชยที่พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัด พร้อมรับปากว่าจะมอบรางวัลให้ภายหลัง
ในเวลานี้ เหล่าทหารจัดการแทงซ้ำก็อบลินจนแน่ใจว่าตายสนิท แล้วลากศพมารวมกัน ส่วนหัวหน้าเผ่าหนุ่มที่หลบอยู่ไกลลิบก็เดินเข้ามาหาพวกเขา
«เทพแห่งความยุติธรรมโปรดเป็นพยาน! พวกท่านคือผู้กล้าที่กล้าหาญ แข็งแกร่ง และเที่ยงธรรมที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา! จัดการเศษสวะพวกนี้ได้รวดเร็วเหลือเชื่อ!»
หัวหน้าเผ่าหนุ่มกล่าวคำชมอย่างไม่หวงแหน ทำเอานักรบทุกคนยิ้มหน้าบาน
วอลล์ยินดีกับชัยชนะก็จริง แต่ไม่ได้ปล่อยให้ชัยชนะทำให้ตนเหลิง
ศึกครั้งนี้ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันมากอยู่แล้ว อีกทั้งวอลล์ยังวางแผนซุ่มโจมตีก็อบลิน โดยอาศัยเรื่องเล่าชิงไหวชิงพริบ «ดอราผู้รักการผจญภัย» ที่เคยอ่านในชาติก่อนเป็นแบบอย่าง