หัวหน้าเผ่าพาหญิงร่างกำยำผู้มีสีหน้าเศร้าสลดมาหาวอลล์ ทันทีที่พบกัน หญิงผู้นั้นก็ร้องไห้คุกเข่าลงกับพื้น เสียงแหบพร่าด้วยความทุกข์ระทม
“ท่านผู้กล้า! ได้โปรดช่วยข้าด้วย! ไม่ว่าท่านต้องการสิ่งใด ข้ายินดีทั้งนั้น! ลูกของข้า...”
แม้วอลล์จะสะเทือนใจไม่น้อย แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงชีวิต เขาจึงไม่กล้าผลีผลามลงมือ และสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม
เมื่อหัวหน้าเผ่าปลอบประโลม หญิงร่างกำยำก็หยุดร้องไห้ในไม่ช้า เธอสะอื้นพลางเริ่มเล่าเรื่อง
หญิงร่างกำยำชื่อแมรี สามีของเธอเคยเป็นทหารอาสาในคฤหาสน์เกษตรกรรม ต่อมาถูกลอร์ดแห่งดินแดนจวิ้นอิงเกณฑ์เข้าเป็นทหารในกองทัพของลอร์ด เมื่อหลายปีก่อน กองทัพของลอร์ดทั้งกองถูกเกณฑ์เข้าร่วมกองทัพอาณาจักร มุ่งหน้าไปยังตอนเหนือของอาณาจักรเพื่อต้านทานการรุกรานของชนเถื่อน ส่วนเธอก็อยู่บ้านเพียงลำพัง คอยเลี้ยงดูลูกทั้งสามคน
เด็กที่หายตัวไปคือเฮนรี ลูกคนโตของครอบครัว ปีนี้เขาอายุ 15 ปีแล้ว เมื่อไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก่อน แมรียังให้เด็กชายช่วยทำงานในไร่นาอยู่เลย แต่เมื่อครู่หัวหน้าเผ่าเรียกประชุม เฮนรีกลับไม่ปรากฏตัว
หลังสอบถามแล้ว เหล่าหญิงสาวที่ไปตักน้ำเล่าว่า ระหว่างทางขาไปเห็นเฮนรีเดินตามหลังมาอยู่ไกล ๆ แต่ตอนขากลับกลับไม่พบเขา ทุกคนจึงคิดว่าเขาคงกลับไปก่อนแล้ว
“ท่านหญิงแมรี ช่วยไปนำข้าวของที่เฮนรีใช้เป็นประจำมาสักหน่อย”
บางทีความสุขุมของวอลล์อาจทำให้เธอสงบลง แมรีกลับมาแสดงความเด็ดเดี่ยวในฐานะเสาหลักของครอบครัวอีกครั้ง เมื่อได้ยินคำขอ เธอไม่ได้ถามอะไรเลย ลุกขึ้นวิ่งกลับบ้านทันที