[ครอบครัวอบอุ่นรักใคร่กลมเกลียว]:
“ตอนนายแลกดาบใหญ่กับฉันแล้วขอผงห้ามเลือดไป นี่วันนี้แย่งหีบสมบัติแล้วฆ่าคนมาหรือเปล่า”
[โชคดีง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ]:
“หา? เปล่านะ ผงยาเอาให้เพื่อนน่ะ ตัวฉันไม่เป็นรอยขีดข่วนเลย
แถมแหะๆ บอกไปนายอาจไม่เชื่อ ดวงฉันดีจะตาย!
ตำแหน่งรีเฟรชหีบสมบัติอยู่หน้าประตูฉันเป๊ะเลย ฉันเปิดประตูเก็บหีบเข้ามาฉับเดียว ปิดประตูทันที คนอื่นเข้าใกล้ฉันไม่ได้เลยน่ะ!”
เจียงจั้นเยว่: “……”
ถึงจิตใจจะหนักแน่นเพียงใด ตอนนี้เธอก็อดกระตุกหางตาเบาๆ ไม่ได้ ในใจวาบอารมณ์ละเอียดซับซ้อนขึ้นมา
อิจฉา? ก็มีบ้างนิดหน่อย
ริษยา? ยังไม่ถึงขั้นนั้น มากกว่าเป็นความรู้สึกพรั่นพรึงต่อ ‘คนที่ฟ้าเลือกสรร’ ต่างหาก
ท่ามกลางการเข่นฆ่านองเลือดวุ่นวายแบบนั้น กลับมีคนได้หีบสมบัติพิเศษมาง่ายดาย ไร้รอยขีดข่วน แถมเปิดได้ผลคุณสมบัติตั้งสามลูก!
ดวงแบบนี้ สมแล้วที่บอกว่าง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ
เก็บกู้หัวใจเต๋าที่แตกสลายของตนทีละน้อยแล้ว เจียงจั้นเยว่ก็ไม่ได้คุยต่อ แต่ส่งข้อความหา[เสี่ยวชือไม่กิน]อีกครั้ง
เมื่อรู้ว่าหล่อนก็ไม่ได้ฆ่าคน เธอถึงวางใจได้สนิท
อย่างน้อยผู้เล่นไม่กี่คนที่เทรดกับตนได้ดีตอนนี้ เตือนได้ก็เตือน ดูแลได้ก็ดูแล หมดห่วงแล้ว
อีกอย่างถึงแม้จะสัมพันธ์กันแบบคู่แข่ง แต่เกมเพิ่งเริ่มต้น
ประสบการณ์เทรดกับพวกหล่อนยังดีอยู่ เธอจึงหวังว่าพวกหล่อนจะอยู่ได้นานอีกหน่อย จะได้สะดวกเทรดในภายหลัง
จัดการทุกอย่างเสร็จ เจียงจั้นเยว่ก็เอนหลังพิงกำแพงเย็นเยียบ
สายตาจับจ้องตัวเลขผู้เล่นออนไลน์ที่มุมซ้ายบนของห้องแชทที่ลดลงเรื่อยๆ อย่างช้าๆ นัยน์ตาสงบนิ่งไร้คลื่น ถึงขั้นเจือความเมินเฉย