เจียงจั้นเยว่ฉวยโอกาสนี้กวาดตามองหอพักที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายเลือดและซากศพอย่างรวดเร็ว
เห็นได้ชัดว่าไอ้หนุ่มล่ำเคยทำชั่วมามากก่อนหน้านี้ ตรงมุมเงามืดมีศพหญิงสามศพและศพชายไร้หัวหนึ่งศพถูกทิ้งกระจุยกระจาย ศพทั้งหมดเริ่มเน่าสลายแล้ว ส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง
นอกจากอุปกรณ์พื้นฐานกับแท่นปืนไม้กวาดสองสามชิ้นแล้ว เธอยังตาคมสังเกตเห็นอุปกรณ์ที่เปล่งแสงสีม่วงจาง ๆ อยู่สี่ชิ้น
สองชิ้นคือ[ตู้เย็นลดความเร็ว]ที่คุ้นตา อีกชิ้นเป็นอุปกรณ์รูปทรงแปลกตาคือ[บัตรเร่งความเร็ว]และชิ้นสุดท้ายคือ[แท่นตัดคอ]ที่ส่องประกายสีเงินวาววับ
เมื่อมองดูอุปกรณ์ทั้งสี่นี้ แล้วเหลือบดูค่าปนเปื้อนของตัวเองในตอนนี้ เจียงจั้นเยว่ก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วในใจ
รอให้เรื่องประหลาดกระต่ายทั้งสองตัวกินจนหนำใจและกำลังจะรอ 'เพื่อนร่วมงานที่ดี' ออกไปด้วยกัน
ค่าปนเปื้อนของเจียงจั้นเยว่ได้พุ่งขึ้นถึง 70 อย่างเงียบเชียบแล้ว ความสับสนวุ่นวายและความพลุ่งพล่านที่ยากบรรยายกำลังคุกรุ่นอยู่ในห้วงลึกของจิตสำนึก
ตรงขอบสายตาเริ่มปรากฏจุดรบกวนหลากสีเล็ก ๆ จมูกเหมือนจะไวขึ้นอย่างผิดปกติ
ในที่สุดก็ได้กลิ่นความแตกต่างระหว่าง 'กระป๋องสด' กับ 'กระป๋องเปล่า' ที่เรื่องประหลาดกระต่ายหูยาวตนเล็กเคยพูดถึง
ไม่ได้การแล้ว! อยู่ต่อไม่ได้อีกแล้ว!
เธอต้องกลับไปยังหอพักของตัวเองและยกเลิกรูปลักษณ์เรื่องประหลาดทันที ไม่อย่างนั้นอาจจะหลงทางอย่างสิ้นเชิงท่ามกลางการปนเปื้อนจริง ๆ
แต่อุปกรณ์พวกนี้ในหอพักไอ้หนุ่มล่ำเธอก็ยอมทิ้งไม่ได้เหมือนกัน
สูดหายใจเข้าลึกเฮือกหนึ่งแล้วเจียงจั้นเยว่ก็รีบออกจากประตูพลางนำกระต่ายทั้งสองตัวเดินเพ่นพ่านไปตามทางเดิน