เจียงจั้นเยว่มองดูท่านอนที่ไร้การป้องกันตัวในรังแมว มุมปากก็ยกยิ้มอ่อนโยนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
จากนั้นก็ไม่ได้รบกวนการพักผ่อนของมัน แต่เปิดแผงสัตว์เลี้ยงขึ้นมา
[แมวเลี้ยง:
ชื่อ: เหมียวผู้ยิ่งใหญ่
ค่าความสุข: 58
ค่าสุขภาพ: 62 (ความเหนื่อยล้าจากการล่าสัตว์)
ความอิ่ม: 100
ค่าภักดี: 92
ทักษะ: 1. เมื่อค่าความสุขสูงกว่า 60% สามารถออกล่าสัตว์นำทองคำมาให้ผู้เล่นได้ 30 ทองต่อวัน (กำลังคูลดาวน์: 12:00:00)
2. เรียกทรัพย์รับโชค มีโอกาสนำโชคลาภมาให้ผู้เล่น]
มองค่าภักดี 92 เจียงจั้นเยว่รู้สึกใจอบอุ่นขึ้นมา สมกับที่อ้าวเทียนก็ชอบตัวเองมาก
แต่เมื่อเห็นเวลาคูลดาวน์ 12 ชั่วโมง ก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง
การล่าสัตว์ทำให้ค่าสุขภาพลดลง ตนเองก็ไม่มีทางห้ามอ้าวเทียนออกไปล่าสัตว์กะทันหัน แต่ตอนนี้มีเวลาคูลดาวน์ อย่างน้อยค่าสุขภาพของอ้าวเทียนฟื้นฟูแล้วถึงจะออกไปได้ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
เมื่อปล่อยวางเรื่องในใจลง เจียงจั้นเยว่ก็มองดูแผงเกม พบว่าเป็นเวลาสี่นาฬิกาห้าสิบแปดนาทีแล้ว
เหลืออีกสองนาทีเรื่องประหลาดก็เลิกงาน
คิดถึงตรงนี้ เธอจึงรีบมายังกระจกพกพาที่ประตู มองออกไปยังภายนอก
ดูเหมือนพวกมันจะรู้ว่าใกล้ถึงเวลาเลิกงานแล้ว ตอนนี้เรื่องประหลาดชุดแดงบนทางเดินต่างก็ไม่ทุบประตูอีกต่อไป พากันจับกลุ่มสองสามคนละเลงงานกัน
บางครั้งยังมีสักตัวสองตัว พิงอยู่ที่ประตูผู้เล่นที่ไม่มีอุปกรณ์โจมตี เพื่อจะพัก?
เจียงจั้นเยว่ได้รับการรับรู้ใหม่ในใจถึงระดับสติปัญญาของเรื่องประหลาด
ดูเหมือนพวกมันจะไม่ได้ถูกควบคุมโดยอาหารอย่างบ้าคลั่งตามที่ตนคิด กลับมีความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเอง
เมื่อผนวกกับข้อความในกลุ่มจัดการเรื่องพิศวง จะเห็นได้ว่าเรื่องประหลาดเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งมีชีวิตมีปัญญาอีกเผ่าพันธุ์หนึ่งที่สติปัญญาไม่ต่ำกว่ามนุษย์