หลังจากอธิบายจุดประสงค์ที่มาอย่างง่าย ๆ ถังหว่านหว่านก็ได้รับเชิญเข้าไปในสวนสัตว์อย่างรวดเร็ว
ผู้อำนวยการซ่งมองถังหว่านหว่านพลางลังเลอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นในที่สุด
“คุณหมายความว่าอยากให้มิงก์ทั้งหกตัวตั้งท้องให้สำเร็จทั้งหมดหรือ?”
“ใช่ค่ะ!”
พอได้ยินคำตอบยืนยัน ผู้อำนวยการซ่งก็อดเกาศีรษะไม่ได้
“ตามปกติแล้ว มิงก์แต่ละตัวต้องผสมพันธุ์ประมาณ 7-9 ครั้งถึงจะสำเร็จทั้งหมด ที่นี่มีมิงก์ตัวผู้แค่สองตัว เกรงว่าเวลาที่มีจะเพียงพอให้ผสมพันธุ์ได้แค่สองตัว”
ถังหว่านหว่านไม่ได้แปลกใจกับคำตอบนี้เลย
สัตว์อย่างมิงก์ หากไม่ใช่สวนสัตว์เฉพาะทาง ส่วนใหญ่ก็จะเลี้ยงไว้เพียงไม่กี่ตัวเพื่อเพิ่มความหลากหลายของสายพันธุ์
“ที่สำคัญคือผู้อำนวยการมีคนรู้จักกว้างขวาง แค่หาคู่ผสมพันธุ์ คงไม่ยากใช่ไหมคะ?”
“เดี๋ยวผมช่วยถามให้ น่าจะไม่มีปัญหาใหญ่อะไร”
ถังหว่านหว่านอยากซื้อมิงก์สองตัวจริง ๆ เรื่องนี้คงยากมาก เพราะมีสวนสัตว์ไม่กี่แห่งที่ยอมขาย
แต่ตอนนี้แค่ขอยืมตัวผู้มาผสมพันธุ์ อีกทั้งยังเป็นช่วงติดสัดของมิงก์พอดี ด้วยหน้าตาของเขาแล้ว ไม่มีทางมีปัญหาแน่นอน
ผู้อำนวยการซ่งโทรศัพท์ออกไปหลายสายติดกัน ไม่นานก็ได้รับคำตอบที่ชัดเจน
“ผมติดต่อสวนสัตว์ในสองเมืองใกล้ ๆ ให้แล้ว พวกเขายินดีให้ยืมตัวผู้มาผสมพันธุ์ พรุ่งนี้น่าจะส่งมาที่นี่ชั่วคราวได้”
“ขอบคุณผู้อำนวยการมากนะคะ พอมิงก์ตัวน้อยมีลูกแล้ว เดี๋ยวฉันส่งมาให้สองตัวนะคะ”