ฟังเสียงเจ้าขนปุยรู้เรื่อง บ้านฉันกลายเป็นสวนสัตว์

ตอนที่ 10 นั่นไม่ใช่อาหารนะ!

6 นาที· 1.3K คำ

กว่าจะออกแรงยกเจ้าตัวนี้ขึ้นไปบนแท่นตรวจได้ก็เล่นเอาเหนื่อย จากนั้นถังหว่านหว่านก็เปิดเครื่องอัลตราซาวด์

“ใช้เป็นไหม?”

“เป็น!”

เมื่อแน่ใจว่าเจียงฉือไม่มีปัญหาอะไร ถังหว่านหว่านก็หันไปเริ่มตรวจอาการบาดเจ็บของกวางบ๊องทันที

ขาหลังด้านซ้ายมีแผลฉีกขาดอย่างเห็นได้ชัด ดูจากร่องรอยแล้วน่าจะถูกสัตว์อะไรสักอย่างกัดจนเป็นแผล

ถังหว่านหว่านใช้คีมห้ามเลือดตรวจดูก่อนว่าเจ้าทึ่มนี่ไม่ได้บาดเจ็บโดนเส้นเลือดใหญ่ จากนั้นจึงฆ่าเชื้อด้วยโพวิโดนไอโอดีน แล้วค่อยเริ่มทายาให้มัน

ผลตรวจของเจียงฉือก็ออกมาอย่างรวดเร็ว ดูภาพอัลตราซาวด์ไม่นานก็ได้คำตอบ

“ตั้งท้องจริงด้วย มีลูกทั้งหมด 2 ตัว ดูจากภาพอัลตราซาวด์แล้วน่าจะคลอดในอีกสิบกว่าวัน”

พอได้ยินแบบนั้น มือที่กำลังพันผ้าพันแผลให้กวางบ๊องของถังหว่านหว่านก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

“2 ตัวเหรอ?”

“อืม เห็นหัวใจลูกเต้นชัดเจน จากจังหวะการเต้นแล้วแข็งแรงดีมาก”

เจียงฉือมองถังหว่านหว่านที่กำลังตั้งใจพันผ้าพันแผลให้กวางบ๊อง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบา

“เอ่อ รับมันไว้ด้วยได้ไหม?”

“ทำไมล่ะ?”

ถังหว่านหว่านผูกปมผ้าพันแผลเสร็จแล้วมองเจียงฉือด้วยสีหน้าฉงน

“ข้อมูลสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมน่ะ กวางบ๊องป่าก็ใช้ได้เหมือนกัน”

เสียงเขาไม่ดังนัก แต่ถังหว่านหว่านได้ยินชัด เธอจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น

“ค่าอาหารของกวางบ๊องที่ศูนย์อนุรักษ์เท่าไร?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป