กว่าจะออกแรงยกเจ้าตัวนี้ขึ้นไปบนแท่นตรวจได้ก็เล่นเอาเหนื่อย จากนั้นถังหว่านหว่านก็เปิดเครื่องอัลตราซาวด์
“ใช้เป็นไหม?”
“เป็น!”
เมื่อแน่ใจว่าเจียงฉือไม่มีปัญหาอะไร ถังหว่านหว่านก็หันไปเริ่มตรวจอาการบาดเจ็บของกวางบ๊องทันที
ขาหลังด้านซ้ายมีแผลฉีกขาดอย่างเห็นได้ชัด ดูจากร่องรอยแล้วน่าจะถูกสัตว์อะไรสักอย่างกัดจนเป็นแผล
ถังหว่านหว่านใช้คีมห้ามเลือดตรวจดูก่อนว่าเจ้าทึ่มนี่ไม่ได้บาดเจ็บโดนเส้นเลือดใหญ่ จากนั้นจึงฆ่าเชื้อด้วยโพวิโดนไอโอดีน แล้วค่อยเริ่มทายาให้มัน
ผลตรวจของเจียงฉือก็ออกมาอย่างรวดเร็ว ดูภาพอัลตราซาวด์ไม่นานก็ได้คำตอบ
“ตั้งท้องจริงด้วย มีลูกทั้งหมด 2 ตัว ดูจากภาพอัลตราซาวด์แล้วน่าจะคลอดในอีกสิบกว่าวัน”
พอได้ยินแบบนั้น มือที่กำลังพันผ้าพันแผลให้กวางบ๊องของถังหว่านหว่านก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
“2 ตัวเหรอ?”
“อืม เห็นหัวใจลูกเต้นชัดเจน จากจังหวะการเต้นแล้วแข็งแรงดีมาก”
เจียงฉือมองถังหว่านหว่านที่กำลังตั้งใจพันผ้าพันแผลให้กวางบ๊อง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบา
“เอ่อ รับมันไว้ด้วยได้ไหม?”
“ทำไมล่ะ?”
ถังหว่านหว่านผูกปมผ้าพันแผลเสร็จแล้วมองเจียงฉือด้วยสีหน้าฉงน
“ข้อมูลสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมน่ะ กวางบ๊องป่าก็ใช้ได้เหมือนกัน”
เสียงเขาไม่ดังนัก แต่ถังหว่านหว่านได้ยินชัด เธอจ้องเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น
“ค่าอาหารของกวางบ๊องที่ศูนย์อนุรักษ์เท่าไร?”