“ฉันจะมีบ้านได้เหมือนกันไหม?”
นอกจากแมวจรจัดส่วนน้อยที่รักอิสระ ไม่ยอมอยู่ในกรอบแล้ว แมวจรจัดส่วนใหญ่ต่างก็ใฝ่ฝันถึงการได้อยู่ในบ้านแสนอบอุ่นและเพลิดเพลินกับสัมผัสจากมือเจ้าของ
ถังหว่านหว่านเคยพบแมวจรจัดมามากมาย ทุกฤดูหนาวเธอมักเห็นเจ้าตัวเล็กหลายตัวนั่งหมอบอยู่หน้าศูนย์หาบ้านให้สัตว์ ไม่กล้าเดินเข้ามา
เธอเป็นคนใจอ่อน ทนเห็นเจ้าตัวเล็กเหล่านี้มองเธอด้วยสายตาน่าสงสารอยู่ข้างนอกไม่ได้
และเธอก็ทำใจการุณยฆาตแมวที่ไม่มีคนรับไปเลี้ยงเกินครึ่งปีตามข้อกำหนดไม่ได้เช่นกัน
แม้ในช่วงที่ชีวิตยากลำบากที่สุด ถังหว่านหว่านก็ยังพยายามหาทางให้เจ้าตัวเล็กเหล่านี้ได้มีบ้าน
“ได้สิ ต้องมีแน่นอน!”
คำพูดของถังหว่านหว่านมอบความมั่นใจให้เจ้าแมวสามสีตัวน้อยเต็มเปี่ยม แววตาของมันพลันเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง
ในฐานะแมวจรจัด เจ้าแมวสามสีตัวน้อยเคยเห็นครอบครัวมากมาย
พวกมันมีอาหารและขนมกินไม่รู้หมด มีของเล่นกับที่นอนเล็ก ๆ เป็นของตัวเอง
ไม่เหมือนมันที่ทำได้เพียงดิ้นรนอยู่กลางแจ้ง ต้องเสี่ยงดวงว่าใครที่เดินผ่านไปมาจะมีจิตใจเมตตาหรือไม่
พอได้ยินว่าตัวเองก็จะมีบ้าน ความอิจฉาที่ผุดขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจก็ทำให้มันอดจินตนาการถึงชีวิตแบบนั้นไม่ได้ หลังจากเร่ร่อนมานานเหลือเกิน
เมื่อเห็นความคาดหวังฉายชัดในดวงตาแมวสามสี ถังหว่านหว่านก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนหันไปมองข้อความในห้องถ่ายทอดสด