หูเฉินใช้บัตรพนักงานแตะเปิดประตูใหญ่ ก่อนจะแนะนำให้ถังหว่านหว่านฟังไปด้วย
“ที่นี่คือพื้นที่เพาะพันธุ์ของเรา มิงก์ที่มาถึงเมื่อวานทั้งหมดอยู่ที่นี่”
ถังหว่านหว่านหิ้วกรงขนย้ายสัตว์สองใบ เดินตามหูเฉินเข้าไปในห้องเพาะพันธุ์
ภาพที่เห็นคือมิงก์หลายตัวกำลังนอนเอกเขนกบนเปลไกวอย่างสบายใจ แต่ละตัวมีอาหารอยู่ในมือไม่น้อย
เมื่อเทียบกับพวกมิงก์ป่าที่บ้านเธอ มิงก์ที่เพาะเลี้ยงกลุ่มนี้เห็นคนแปลกหน้าแล้วก็แค่เงยหน้ามองแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปทำธุระของตัวเองต่อ
“คุณจะจัดการยังไง?”
ได้ยินหูเฉินถาม ถังหว่านหว่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบ
“แยกห้องกันเถอะ ให้พวกมันอยู่ด้วยกันในห้องเล็ก ๆ ทีละคู่”
มิงก์เป็นสัตว์ที่ค่อนข้างหวงความเป็นส่วนตัว การจับคู่ดูตัวให้พวกมันในที่เป็นส่วนตัวหน่อยย่อมมีโอกาสสำเร็จสูงกว่า
“ได้ ฉันจัดการเอง!”
หูเฉินใช้บัตรแตะเปิดประตู แล้วอุ้มมิงก์ตัวน้อยไปยังห้องว่างห้องหนึ่ง
ถังหว่านหว่านเปิดประตูกรงขนย้ายทั้งสองใบ ก่อนจะยิ้มพลางลูบหัวมิงก์ตัวน้อยที่อยู่ข้างใน
“เห็นหนุ่มหล่อคนนั้นไหม? ถ้าชอบก็รีบไปนะ โอกาสมีแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว!”
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดได้ยินน้ำเสียงชวนเชื่อของถังหว่านหว่านแล้วก็อดพิมพ์แซวกันไม่ได้ ข้อความถาโถมขึ้นมาทันที
【เดี๋ยวนะ หว่านหว่านตอนนี้เหมือนแม่เล้าสุด ๆ เลย!】