อาชีพอนุภรรยาคนโปรด ต้องสู้ให้สุด!

ตอนที่ 38 ในห้องหนังสือ...

7 นาที· 1.6K คำ

...

เรือนชีเสวี่ยยามดึกสงัด

หลิ่วหรูเยียนสวมอาภรณ์สีขาวราวหิมะ นั่งพิงเก้าอี้เอนกายพลางอ่านหนังสือ

ครั้นอ่านถึงบทกลอน «สายน้ำไหล บุปผาร่วง ฤดูใบไม้ผลิผ่านพ้นไปแล้ว ฟ้าสวรรค์กับโลกมนุษย์» น้ำตาของหลิ่วหรูเยียนก็ไหลริน

หลิ่วหรูเยียนหลับตาลง มุมปากซีดขยับแผ่วเบา น้ำตาสองสายไหลอาบแก้ม «ในฝันไม่รู้ว่าตนเป็นเพียงผู้มาเยือน ชั่วครู่หนึ่งดื่มด่ำกับความสุข... สายน้ำไหล บุปผาร่วง ฤดูใบไม้ผลิผ่านพ้นไปแล้ว ฟ้าสวรรค์กับโลกมนุษย์ ค่ำคืนยาวนานเช่นนี้ หัวใจตายด้านเหลือเพียงความเงียบเหงา»

เสวี่ยเหมยปรนนิบัติอยู่ข้างกายอย่างไร้สีหน้า แขนเต็มไปด้วยรอยบวมแดงจากยุงกัด

ยุงน่าชังพวกนี้ไม่กัดหลิ่วหรูเยียน กลับกัดแต่สาวใช้ที่คอยปรนนิบัติอย่างพวกนาง!

หลิ่วหรูเยียนคล้ายกำลังพึมพำกับตนเอง «ยิ่งรักลึกซึ้ง ก็ยิ่งเจ็บปวดลึกซึ้ง เสิ่นเวยไม่ยอมให้อภัยท่านอ๋อง ข้ากับนางต่างก็เป็นคนร่วมชะตา...»

เสวี่ยเหมยตบยุงตัวหนึ่งที่หลังมือจนตาย แล้วเอ่ยว่า «นายหญิง หากครั้งนั้นท่านเป็นฝ่ายเปิดประตูต้อนรับท่านอ๋อง ให้อภัยความผิดของเขา ท่านอ๋องก็คงไม่ผิดหวังในตัวท่าน»

หลิ่วหรูเยียนวางหนังสือลง ส่ายหน้าอย่างเศร้าสร้อย «เหตุใดข้าต้องให้อภัยเขาด้วย? เพียงเพราะเขาเป็นท่านอ๋องหรือ?»

เสวี่ยเหมยลอบคิด: ก็เพราะเขาเป็นท่านอ๋องน่ะสิ!

ท่านอ๋องสำนึกผิดแล้ว ถึงกับไปขออภัยถึงหน้าประตูสิบครั้ง เต็มสิบครั้งเชียวนะ!

นายหญิงยังไม่ยอมพบท่านอ๋องอีก ต่อให้เป็นบุรุษที่รักมั่นเพียงใด ความอดทนก็ย่อมร่อยหรอ!

«เสวี่ยเหมย เจ้าไม่เข้าใจข้า» หลิ่วหรูเยียนทอดถอนใจ ใบหน้างามล่มเมืองฉายแววหม่นหมอง «สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่การให้อภัย แต่เป็นชีวิตสามีภรรยาที่กลมเกลียว ร่วมเคียงคู่กันเพียงสองคนชั่วชีวิต»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป