เจียงหนานส่งข้อความในวีแชทเสร็จ ก็เอนหลังพิงเก้าอี้ เริ่มคำนวณเวลาในใจเงียบ ๆ
อีกไม่ถึง 20 วันก็จะถึงวันหมั้นของเธอกับเซียวจื่อเฉียนแล้ว
ถ้าเธอไม่ตอบตกลง น้าชายคงร้อนใจแน่
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ต่อให้น้าชายไม่อยากให้เธอเข้าบริษัทแค่ไหน ก็ต้องยอมแล้ว
เซียวเป่ยสวินนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานในห้องหนังสือ ฟังลั่วเค่อรายงานความคืบหน้าของโครงการ
โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะส่งเสียงติ๊ง ข้อความในวีแชทเด้งขึ้นมา
เสียงของลั่วเค่อหยุดกึก
ชั่วขณะที่เซียวเป่ยสวินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่าน แววตาลุ่มลึกดุจบ่อน้ำโบราณคู่นั้นก็วูบไหวด้วยประกายบางอย่าง
“เรื่องวันนี้จัดการเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”
เซียวเป่ยสวินเหลือบมองมา ลั่วเค่อก็รู้ทันทีว่าเขาถามถึงอะไร
“เรียบร้อยแล้วครับ คุณชายจื่อเฉียนยังทำอะไรสุดโต่งเหมือนเดิม ส่วนคลิปพวกนั้นผมเก็บไว้หมดแล้ว”
ลั่วเค่อรายงานไปพลางสังเกตสีหน้าเย็นชาของเขาไปพลาง ก่อนถามหยั่งเชิงว่า “ต้องเอาให้คุณหนูเจียงไหมครับ?”
เซียวเป่ยสวินเล่นโทรศัพท์ในมือ มุมปากบางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ยากจะหยั่งถึง “ปล่อยให้เธอเล่นไปก่อน”
ลั่วเค่อเบิกตากว้าง คล้ายเพิ่งค้นพบเรื่องที่ไม่น่าเชื่อเข้า
เมื่อเช้าคุณชายสามยังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่เลย ตอนนี้ดูเหมือนจะหายโกรธแล้ว
คุณชายสามที่ปกติไม่เคยนอนกลางวัน แถมยังมีปัญหาเรื่องการนอนทุกครั้งที่อยู่กับเจียงหนาน กลับพักผ่อนได้ดีเสมอ
ดูท่าว่าตระกูลเซียวคงมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในไม่ช้าแล้ว!
เจียงหนานกลับไปหาฉินหวนก่อน พอเปิดประตูเข้าบ้านและถอดรองเท้า กลิ่นหอมก็ลอยมาแตะจมูก