มีปัญหาอะไรหรือเปล่า เขากับยัยแม่ค้าหน้าเลือดนี่จะไปมีความสัมพันธ์อะไรกันได้?
“ความสัมพันธ์ทางธุรกิจ”
“เมื่อกี้คุณมองเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าตั้งนาน”
รีโอ: “……”
“ผมแค่ไม่คิดว่าเปลี่ยนชุดแล้วจะยังดูได้อยู่”
สีหน้าของหญิงสาวดูแย่มาก
“หึ”
รีโอรู้ตัวทันทีว่าพูดผิด
“ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น”
“แล้วหมายความแบบไหน?”
“เราสองคนมีแต่ความสัมพันธ์ทางธุรกิจล้วน ๆ เธอขายของ ผมซื้อของ คุณคิดมากไปหรือเปล่า?”
……
สี่โมงเย็น
หลินโหย่วฝูถือถุงหกใบ
หลินหมีถืออยู่ใบเดียว
ข้างในใส่เสื้อผ้าชุดเดียวที่เธอเลือกเอง
เสื้อคลุมที่มีกระเป๋าสี่ช่อง
ตลอดทางหลินโหย่วฝูแทบไม่แสดงสีหน้า
เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยพอใจนัก
แต่อย่างน้อย
ก็ไม่ต้องเห็นกางเกงขาสั้นตัวโคร่งทุกวันไปชั่วคราวแล้ว
กลับถึงบ้าน
หลินหมีช่วยเอาผักไปเก็บก่อน
จากนั้นก็ยัดเสื้อผ้าเข้าตู้
แล้วก็
ทำตัวดีอย่างยิ่ง ไม่แตะคอมพิวเตอร์สมองกล
จนกระทั่งสามทุ่ม
หลินโหย่วฝูถึงขึ้นไปชั้นบนในที่สุด
ประตูห้องปิดลง
หลินหมีนั่งอยู่ข้างเตียง
นิ่งเงียบสามวินาที
ยื่นมือออกไป
เปิดเครื่อง
ซิงซวิ่นเด้งขึ้นมาก่อน
【เลโอ: ขั้นตอนการสมัครใบรับรองระดับหนึ่ง】
ข้างล่างมีลิงก์เรียงเป็นพรืด
หลินหมีไล่ตาดู
เป็นอย่างที่คิด
การสอบพิเศษต้องมีทีมที่ถือใบรับรองแนะนำ
โจวเหยี่ยทำได้
เธอเลื่อนอ่านต่อ
ขอบเขตข้อมูลสำหรับใบรับรองระดับหนึ่ง
เนื้อหาสอบภาคทฤษฎี
กฎการทดสอบภาคสนาม
ทีละหน้า
ความเร็วในการอ่านเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
……
เวลาเดียวกัน
โลกเบื้องบน
วันนี้เฉินจี้ไป๋รู้สึกเป็นครั้งที่สามแล้วว่า
ผู้ว่าการอารมณ์ไม่ค่อยดี
ไม่ใช่เพราะงานมีปัญหา
ตรงกันข้าม
วันนี้งานทุกอย่างจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพสุดขีด
เก้าโมงเช้า
แผนงบประมาณฉบับหนึ่งถูกตีกลับ
【คำนวณใหม่】
สิบเอ็ดโมง
มีคนรายงานงานอยู่แปดนาที
หรงอวิ่นลู่ถามเพียงประโยคเดียวว่า