ลบข้อมูลหมดแล้ว ทำไมยังเป็นที่หนึ่งของโลก

ตอนที่ 39 ขายไม่ออก

8 นาที· 1.9K คำ

หลินหมีเพิ่งแน่ใจว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ตอนผู้ผลิตรายที่เจ็ดถอนตัว

ตอนแรกเธอไม่ได้ใส่ใจนัก

หลังการทดสอบตาป่ารอบแรก มีคนสอบถามราคาผ่านระบบหลังบ้านเข้ามามาก

คนที่ยินดีคุยเรื่องผลิตจำนวนมากก็มีไม่น้อย

ถังผลช่วยคัดพวกที่แค่มามุง กดราคา และไม่น่าเชื่อถืออย่างเห็นได้ชัดออกไป

รีโอยังคัดซ้ำอีกรอบ

สุดท้ายเหลือ 13 ราย

มีทั้งผู้ผลิตอุปกรณ์สำหรับเขตรกร้าง

ผู้ผลิตอุปกรณ์ปลายทางสำหรับงานก่อสร้างขนาดเล็ก

และอีก 2 รายที่รับจ้างผลิตให้บริษัทใหญ่เป็นประจำ

ขนาดกิจการของแต่ละรายไม่ได้ใหญ่ระดับแนวหน้า

แต่การผลิตตาป่า 500 เครื่อง

ก็เพียงพอแล้ว

ข้อเรียกร้องของหลินหมีเองก็ไม่ได้ซับซ้อน

โปรแกรมหลักและเทคโนโลยีเป็นของเธอ

ผู้ผลิตรับผิดชอบการผลิต ตรวจสอบคุณภาพ รับรองมาตรฐาน และบริการหลังการขายขั้นพื้นฐาน

คิดราคาตามต้นทุนจริงบวกค่าดำเนินการ

เธอไม่ได้คิดจะขยายกิจการใหญ่โตตั้งแต่แรก

ผลิตก่อน 500 เครื่อง

ขายได้ค่อยว่ากัน

วันก่อนหน้า ผู้ผลิตรายแรกยังถามเธอเรื่องมาตรฐานการเชื่อมต่ออยู่เลย

เช้าวันนี้จู่ ๆ ก็ส่งข้อความมาว่า:

【ขออภัย ช่วงนี้สายการผลิตกำลังปรับเปลี่ยน จึงยังไม่สามารถรับโครงการใหม่ได้】

รายที่สอง:

【จากการประเมินภายใน ขณะนี้โครงการมีความเสี่ยงค่อนข้างสูง จึงขอชะลอความร่วมมือไว้ก่อน】

รายที่สามตรงไปตรงมายิ่งกว่า

【ขอโทษด้วยค่ะคุณหลิน ตอนนี้เรายังไม่รับโครงการจากนักพัฒนาอิสระ】

หลินหมีอ่านข้อความจบ

สีหน้าไม่เปลี่ยน

เลื่อนดูต่อไป

รายที่สี่

รายที่ห้า

รายที่หก

จนข้อความปฏิเสธจากรายที่เจ็ดเด้งขึ้นมา

เธอถึงหยุดมือ

ถังผลที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เงยหน้าขึ้นเช่นกัน

“เมื่อวานยังคุยกันดี ๆ อยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”

“อืม”

“รายนี้ยังเป็นฝ่ายถามเองด้วยซ้ำว่าเราจะเพิ่มล็อตแรกเป็น 800 เครื่องได้ไหม”

“อืม”

ถังผลเปิดประวัติแชต

ไล่อ่านใหม่อีกรอบ

เมื่อวานตอนหนึ่งทุ่มสี่สิบนาที

อีกฝ่ายยังส่งมาว่า:

【ทางเราจัดสายการผลิตขนาดเล็กให้ก่อนเป็นกรณีพิเศษได้】

เช้าวันนี้ตอนเก้าโมง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป