หลังสี่ทุ่ม
ร้านเนื้อของตระกูลหลินปิดร้านเสียที
หลินโหย่วฝูอยู่ชั้นล่าง กำลังคิดบัญชี
วันนี้ขายเนื้อได้เร็วมาก
เร็วผิดปกติสุด ๆ
ปกติลูกค้าประจำก็แวะมาซื้อเนื้อ
แต่วันนี้ยังมีคนซื้อหมูสามชั้นไปครึ่งชั่งแล้วดันยืนถ่ายรูปอยู่หน้าร้านอีก
หลินโหย่วฝูหงุดหงิดมาทั้งวัน
แต่พอเห็นตัวเลขในบัญชี
สีหน้าก็ดีขึ้นมาหน่อย
ชั้นบน
หลินหมีไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้
เธอนั่งอยู่หน้าโต๊ะ
กล่องดำชาร์จถึง 11 เปอร์เซ็นต์แล้ว
สายเก่าที่เก็บมาจากถนนหมายเลขหกเสียบอยู่ด้านข้าง
ขั้วต่อเข้ากันพอดีเป๊ะ
แสดงว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
เดิมทีมันเป็นอุปกรณ์ชุดเดียวกัน
หลินหมีจ้องอยู่ครู่หนึ่ง
แล้วกดปุ่มด้านข้าง
ไม่มีปฏิกิริยา
เธอกดอีกครั้ง
หน้าจอก็สว่างวาบขึ้นมา
ช้ามาก
ตอนแรกมืดสนิท
จากนั้นมีรูปสีขาวเรียบง่ายปรากฏขึ้นกลางจอ
หลินหมีไม่เคยเห็นมาก่อน
ไม่กี่วินาทีต่อมา
ภาพก็เปลี่ยนไป
ด้านบนสุดมีตัวเลขชุดหนึ่ง
【08:17】
ด้านล่างมีตัวอักษรอีกสองสามตัว
【วันพุธ】
หลินหมีอ่านออกแค่ตัวเลข อย่างไรเสียตัวเลขอารบิกก็สืบทอดมาจากยุคโบราณจนถึงปัจจุบัน และเธอพอเดาได้ว่านี่น่าจะเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จากยุคโบราณวัตถุ
เธอพลิกอุปกรณ์ดู
แล้วพลิกกลับมา
หน้าจอใหญ่ขนาดนี้
แต่พอเปิดเครื่อง สิ่งแรกที่ทำคือบอกเวลาอย่างนั้นหรือ?
เลื่อนลงไปอีก
เป็นรูปถ่ายหนึ่งใบ
ท้องฟ้าสีคราม
ต้นไม้สูงเรียงเป็นแถว แต่ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร
มีรถรูปร่างประหลาดหลายคันจอดอยู่ริมถนน
ใครบางคนเดินผ่านถนนมา สวมเสื้อสีขาวกับกระโปรงสั้นสีฟ้า
ด้านหลังเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ผนังสีแดง หลังคากระเบื้องสีเหลือง เธอไม่เคยเห็นมาก่อน