ลบข้อมูลหมดแล้ว ทำไมยังเป็นที่หนึ่งของโลก

ตอนที่ 37 ลบข้อมูลไปหมดแล้ว ทำไมยังเป็นที่หนึ่งของโลก?

7 นาที· 1.5K คำ

หลังสี่ทุ่ม

ร้านเนื้อของตระกูลหลินปิดร้านเสียที

หลินโหย่วฝูอยู่ชั้นล่าง กำลังคิดบัญชี

วันนี้ขายเนื้อได้เร็วมาก

เร็วผิดปกติสุด ๆ

ปกติลูกค้าประจำก็แวะมาซื้อเนื้อ

แต่วันนี้ยังมีคนซื้อหมูสามชั้นไปครึ่งชั่งแล้วดันยืนถ่ายรูปอยู่หน้าร้านอีก

หลินโหย่วฝูหงุดหงิดมาทั้งวัน

แต่พอเห็นตัวเลขในบัญชี

สีหน้าก็ดีขึ้นมาหน่อย

ชั้นบน

หลินหมีไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้

เธอนั่งอยู่หน้าโต๊ะ

กล่องดำชาร์จถึง 11 เปอร์เซ็นต์แล้ว

สายเก่าที่เก็บมาจากถนนหมายเลขหกเสียบอยู่ด้านข้าง

ขั้วต่อเข้ากันพอดีเป๊ะ

แสดงว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เดิมทีมันเป็นอุปกรณ์ชุดเดียวกัน

หลินหมีจ้องอยู่ครู่หนึ่ง

แล้วกดปุ่มด้านข้าง

ไม่มีปฏิกิริยา

เธอกดอีกครั้ง

หน้าจอก็สว่างวาบขึ้นมา

ช้ามาก

ตอนแรกมืดสนิท

จากนั้นมีรูปสีขาวเรียบง่ายปรากฏขึ้นกลางจอ

หลินหมีไม่เคยเห็นมาก่อน

ไม่กี่วินาทีต่อมา

ภาพก็เปลี่ยนไป

ด้านบนสุดมีตัวเลขชุดหนึ่ง

【08:17】

ด้านล่างมีตัวอักษรอีกสองสามตัว

【วันพุธ】

หลินหมีอ่านออกแค่ตัวเลข อย่างไรเสียตัวเลขอารบิกก็สืบทอดมาจากยุคโบราณจนถึงปัจจุบัน และเธอพอเดาได้ว่านี่น่าจะเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จากยุคโบราณวัตถุ

เธอพลิกอุปกรณ์ดู

แล้วพลิกกลับมา

หน้าจอใหญ่ขนาดนี้

แต่พอเปิดเครื่อง สิ่งแรกที่ทำคือบอกเวลาอย่างนั้นหรือ?

เลื่อนลงไปอีก

เป็นรูปถ่ายหนึ่งใบ

ท้องฟ้าสีคราม

ต้นไม้สูงเรียงเป็นแถว แต่ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร

มีรถรูปร่างประหลาดหลายคันจอดอยู่ริมถนน

ใครบางคนเดินผ่านถนนมา สวมเสื้อสีขาวกับกระโปรงสั้นสีฟ้า

ด้านหลังเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ผนังสีแดง หลังคากระเบื้องสีเหลือง เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป