ทันใดนั้น ร่างหญิงสาวก็โน้มมาข้างหน้า ในชั่วพริบตา ทิวทัศน์อันเย้ายวนใจก็ปรากฏเข้าสู่สายตาของเย่ชิว...
แทบจะทะลักออกมา!
ที่ร้ายกาจที่สุดคือ หญิงสาวจ้องมองเย่ชิวด้วยแววตาเปี่ยมเสน่หา ส่งสายตาหวานเชื่อม ราวกับกำลังบอกว่า พี่ชายจ๋า มาเล่นด้วยกันสิ
ในบึดใจ ใบหน้าของเย่ชิวก็แดงก่ำ
เขาไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกละอายใจที่สุดคือ เปลวไฟในร่างพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
ขณะที่เย่ชิวกำลังคิดจะปิดบังความเขินอายอย่างไร จู่ๆ หญิงสาวก็เอ่ยขึ้น
"พี่ชายจ๋า ชอบพี่สาวแบบนี้ไหม?"
น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล ฟังแล้วให้ความรู้สึกเหมือนถูกไฟช็อต ทั่วร่างชาไปหมด
นางจิ้งจอกนี่ ทำเอาคนหัวใจสั่นจริงๆ
เย่ชิวหันหลังกลับแล้ววิ่งพรวดออกจากห้องผู้ป่วย
"อย่าเพิ่งไปสิพี่ชายจ๋า ฉันยังมีอะไรอยากคุยกับนายอีกเยอะเลย ฮ่าๆๆ..." หญิงสาวหัวเราะอย่างไม่สำรวม
ในทางเดิน
เย่ชิวยกมือลูบหน้า รู้สึกถึงความร้อนผ่าวอย่างรุนแรง อดไม่ได้ที่จะด่าตัวเองในใจ ช่างไม่อาจสู้คนจริงๆ เป็นลูกผู้ชายแท้ๆ กลับถูกผู้หญิงคนเดียวทำเอาตกใจหนี น่าอับอายจริง
แต่ก็ต้องยอมรับว่า หญิงสาวคนนี้ ไม่ว่าจะหน้าตาหรือรูปร่าง ล้วนเหนือชั้นอย่างไม่ต้องสงสัย
อย่างน้อย ในบรรดาผู้หญิงที่เย่ชิวเคยพบเจอ มีเพียงไป๋ปิงเท่านั้นที่พอจะเทียบชั้นกับเธอได้
เพียงแต่ไป๋ปิงมักจะทำหน้าบึ้งตึงทุกวัน เย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็ง ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ขณะที่นิสัยของหญิงสาวคนนี้กลับตรงข้ามกับไป๋ปิงโดยสิ้นเชิง ร้อนแรงดั่งไฟ ยั่วยวนใจสุดขีด ทุกๆ แววตาล้วนทำให้คนควบคุมใจไม่อยู่ เรียกได้ว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมาของบุรุษโดยแท้