สถานการณ์ประหลาดนี้ทำให้เย่ฉิงรู้สึกไม่ค่อยดี เธอจึงระวังตัวและไม่ได้ตอบอะไร
ไม่นานก็ได้ยินเซียวเหวยถอนหายใจออกมา
“ตกใจแทบตาย ต่อไปโทรศัพท์คงไม่กล้าเปิดลำโพงแล้ว”
สีหน้าเย่ฉิงแข็งค้าง “อย่าบอกนะว่า...อาเล็กของแกได้ยินเข้าแล้ว”
“ฮ่า ๆ”
“ได้ยินที่ฉันพูดว่าเขาแก่แล้วยังริกินหญ้าอ่อนน่ะเหรอ”
“ฮ่า ๆ ๆ...”
“เซียวเหวย แกทำฉันเดือดร้อนแล้ว!”
“ใครใช้ให้แกพูดถึงอาเล็กฉันล่ะ!”
“เขากับพวกเราอยู่คนละรุ่นกันนี่นา แกจะให้ฉันแนะนำชุยเชี่ยน ฉันพูดแบบนั้นก็สมเหตุสมผลแล้วไหมล่ะ”
ที่จริงเย่ฉิงไม่รู้จักอาเล็กของเซียวเหวยเลยด้วยซ้ำ ไม่รู้แม้กระทั่งหน้าตาเป็นยังไง แต่ข่าวลือเกี่ยวกับเขาในแวดวงตระกูลร่ำรวยมีไม่น้อย
แม้ตระกูลเซียวจะจากแผ่นดินนี้ไปนานกว่าสิบปีแล้ว แต่ชื่อเสียงของพวกเขาก็ยังขจรขจาย
เย่ฉิงไม่ได้เข้าไปยุ่งกับธุรกิจของตระกูลเย่ แต่ก็ได้ยินเย่เฉียงกับเย่โจวพูดถึงเขาอยู่บ่อย ๆ
ทุกครั้งที่พูดถึง ทั้งคู่ก็มีน้ำเสียงชื่นชมปนทึ่ง ราวกับเขาเป็นคนที่ยิ่งใหญ่มาก
ว่ากันว่าคุณชายสามแห่งตระกูลเซียวสืบทอดกิจการตั้งแต่อายุยังน้อย แล้วใช้อำนาจเด็ดขาดขึ้นเป็นประมุขตระกูล ไม่มีใครไม่ยอมสยบ ญาติพี่น้องทุกคนต่างสนับสนุนอย่างว่าง่าย เขาจึงรวบรวมกำลังของทั้งตระกูลได้อย่างราบรื่น ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน ผลักดันตระกูลเซียวขึ้นสู่ระดับตระกูลชั้นนำได้ในคราวเดียว
สมาชิกตระกูลเซียวมีไม่มากนัก เดิมทีอาจมีการแข่งขันกันอยู่บ้าง แต่ตั้งแต่เขาขึ้นมามีอำนาจ ทุกคนกลับสนิทสนมกันมากขึ้น จนค่อย ๆ กลายเป็นครอบครัวที่ปรองดองกันอย่างแท้จริง ไม่เคยมีข่าวพี่น้องแตกคอกันหรือแก่งแย่งอำนาจในตระกูลร่ำรวยหลุดออกมาเลย
แค่เรื่องที่ “ทุกคนซึ่งแต่งงานแล้วจนถึงตอนนี้ก็ยังอยู่กับคู่ครองคนเดิม” ก็ทำให้ตระกูลร่ำรวยอื่น ๆ ต้องปวดหัวกันแล้ว