หย่าฉินแอบมาที่ประตูหลัง พอดีกับที่รถม้าซึ่งจะส่งแม่นมจ้าวกับหย่าฉีกลับกำลังจะออกเดินทาง
หย่าฉินก้าวไปเปิดม่านรถม้า
เสียงรบกวนปลุกแม่นมจ้าวที่กำลังสะลึมสะลืออยู่ด้านในให้ตื่นขึ้น
ทั้งสองสบตากัน หย่าฉินรีบหลบสายตาอย่างอึดอัด
แม่นมจ้าวไม่ได้ตำหนิที่ตอนนั้นเธอยืนดูอยู่เฉย ๆ กลับรู้สึกโชคดีที่ไม่ได้ลากหย่าฉินให้เดือดร้อนไปด้วย
“หย่าฉิน เหลือเธอคนเดียวแล้ว ต้องตั้งสติให้ดีนะ”
หย่าฉินรู้ดีว่าเธอหมายถึงอะไร ตอนนั้นตระกูลเสิ่นสาขาใหญ่เรียกพวกเธอไปกำชับอย่างชัดเจน ไม่ว่าฐานะภายนอกของพวกเธอจะเป็นอย่างไร ภารกิจสำคัญที่สุดก็คือจับตาดูเสิ่นซวงอวี่ ไม่ให้เธอคิดร้ายกับคุณชายน้อยทั้งสาม
หย่าฉินเริ่มหงุดหงิด อดบ่นไม่ได้ว่า “เมื่อกี้พวกเธอไม่น่าคิดแผนเล่นงานเสิ่นซวงอวี่เลย ตอนนี้เป็นยังไงล่ะ...”
แม่นมจ้าวกลับพูดว่า “ไม่ใช่ความผิดของพวกเรา แต่เสิ่นซวงอวี่เปลี่ยนไปแล้ว หรือพูดให้ถูกคือเมื่อก่อนเธอแค่เสแสร้ง ตอนนี้ก็แค่เผยธาตุแท้ออกมา ตั้งแต่เธอไล่พวกเราไปอยู่ข้างคุณชายน้อย เป้าหมายของเธอก็คือหาโอกาสกำจัดคนเก่าอย่างพวกเรา ขจัดคนที่ไม่ใช่พวกเดียวกัน”
หย่าฉินเอ่ยทันทีว่า “หมายความว่าเธอไม่คิดชดใช้ความผิดแล้ว อยากยึดจวนโหวมาเป็นฮูหยินโหวตัวจริงเลยงั้นเหรอ?”
แม่นมจ้าวพยักหน้า “ก่อนหน้านี้เธอก็ไปพบคนรับใช้ของตัวเองไม่ใช่หรือ?”
“แล้วทำไมเธอถึงไม่เอาอำนาจดูแลบ้านล่ะ?” หย่าฉินถามอย่างสงสัย ทว่าเมื่อครู่ก็เกือบแล้วที่อำนาจดูแลบ้านจะกลับไปอยู่ในมือเสิ่นซวงอวี่
แม่นมจ้าวตอบว่า “บางทีเธออาจอยากให้จวนโหวเห็นว่า ถ้าขาดเธอไป ที่นี่จะวุ่นวายแค่ไหน ใช้การถอยเพื่อรุก ให้จวนโหวเห็นความสำคัญของเธอ ให้ท่านโหวหันมามองเธอ”
สีหน้าหย่าฉินยิ่งหม่นลง
แม่นมจ้าวฝืนยกมือคว้าหย่าฉินไว้ “เธอปล่อยให้มันเป็นไปตามแผนไม่ได้ ต้องทำให้ดีกว่านี้ ถ้าเธอได้อำนาจขึ้นมา ไม่รู้ว่าคุณชายน้อยทั้งสามจะเติบโตอย่างปลอดภัยได้หรือเปล่า เรื่องในเรือนหลังพวกเราก็รู้กันดี ต้อง...ต้องปกป้องลูก ๆ ของคุณหนูให้ได้!”
“ไม่ต้องให้เธอมาบอก ฉันดูบัญชีเป็นอยู่แล้ว ไม่มีทางแพ้เธอหรอก!” หย่าฉินตอบ