สาวใช้ร่วมเตียงวัยเลยสาว? แก้วตาดวงใจของท่านเสนาบดีฮั่ว

ตอนที่ 42 ออดอ้อนเอาใจ

16 นาที· 3.6K คำ

เย่หมิง: …พูดไปตั้งมากมายแล้ว ยังติดใจคำว่า ‘อย่า’ ที่นางเอ่ยเมื่อครู่อีกหรือ?

นางคุกเข่านั่งเฉียงอยู่ตรงหน้าเขา

ยามนี้ฮั่วหยงสวมเพียงเสื้อตัวในตัวโคร่งที่เปิดอ้า เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกและหน้าท้องที่ได้รูปแน่นกระชับ

เย่หมิงเหลือบมอง ก่อนกลืนน้ำลายอย่างไม่ให้เห็นชัดนัก แล้วโน้มตัวไปจุมพิตริมฝีปากที่เม้มแน่นของเขาเบา ๆ เมื่อรู้สึกว่าริมฝีปากของเขาขยับ อีกทั้งหางตายังเห็นมุมปากแข็งกระด้างนั้นยกขึ้น นางจึงจุมพิตตรงมุมปากเขาอีกสองสามครั้ง

จูบให้หายโกรธก่อน แล้วค่อยอธิบาย

ฮั่วหยงประคองเอวนางไว้ เอ่ยเสียงแหบพร่าว่า “คิดคำพูดไว้แล้วหรือยัง?” ฟังคล้ายกำลังถามว่าคิดหาข้ออ้างไว้หลอกเขาแล้วหรือไม่

เย่หมิงรู้สึกผิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้า

ฮั่วหยงถามอีกว่า “เช่นนั้นยามนี้ทำต่อได้หรือยัง?”

เย่หมิงยังคงส่ายหน้า

แววพึงใจในดวงตาฮั่วหยงวูบไหวริบหรี่ “หมิงเอ๋อร์ปากหวานราวดอกบัวผลิบาน หรือคำพูดเมื่อครู่ล้วนเป็นเพราะเห็นว่าข้าหลอกง่าย?”

เย่หมิง: …

บุรุษที่ยังไม่สมปรารถนาช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่ปรนนิบัติยากที่สุดในใต้หล้า

นางส่ายหน้า มองฮั่วหยงด้วยแววตาสุกใสแน่วแน่ “ท่านรอง ข้าพึงใจท่าน…”

“ตูม!”

เพียงสี่คำเรียบง่ายกลับทำให้ฮั่วหยงสมองขาวโพลน ราวกับมีหินหนักทุ่มกระแทกกลางอก หลังความชาด้านจากแรงกระแทกผ่านพ้น ความรู้สึกซาบซ่านวาบหวิวก็แผ่ซ่านขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจ

มือใหญ่เรียวยาวที่เห็นกระดูกชัดโอบสตรีตรงหน้าเข้ามา ให้นางนั่งลงบนตัก

เสียงฮั่วหยงแหบพร่าถึงขีดสุด เขาถามช้า ๆ ทีละคำว่า “เจ้า…พึงใจข้าหรือ?”

เย่หมิงไม่คิดเลยว่าเพียงคำสารภาพรักคำเดียวจะทำให้เขาตอบสนองรุนแรงถึงเพียงนี้ หรือที่ผ่านมาไม่เคยมีใครสารภาพรักกับเขามาก่อน?

เย่หมิงพยักหน้า สีหน้าราวกับเป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว “ข้าย่อมพึงใจท่านรอง”

หน้าผากที่ร้อนกว่าปกติของบุรุษแนบชิดกับนาง

ริมฝีปากของฮั่วหยงไล้จุมพิตจากหว่างคิ้วนางลงมาอย่างแผ่วเบาละเอียดอ่อน คล้ายแฝงความรู้สึกที่กดเก็บมานาน ทว่าไม่กล้าปลดปล่อยออกมา

ถูกเขาจุมพิตเช่นนี้ เย่หมิงถึงกับลืมคำพูดที่ตั้งใจจะกล่าวต่อ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป