"ชิง!" ลู่หมิงอวี่แล่นกระบี่ขึ้นสกัดดาบของ "ลู่หมิงอวี่" ที่พุ่งเข้าปะทะ แล้วสมองก็หมุนเร็วดั่งสายฟ้า ครุ่นคิดว่าถ้ามู่เฟิงหัวอยู่ตรงนี้ นางจะรับมือสถานการณ์เช่นนี้อย่างไร
ชั่วพริบตา ทั้งสองมองหน้ากันครั้งเดียว ก็ผลัดตำแหน่งกันทันที
ลู่หมิงอวี่ขึ้นต่อกรกับ "ซูชิงหาน"
ซูชิงหานขึ้นต่อกรกับ "ลู่หมิงอวี่"
ผลที่ได้ทำให้ทั้งคู่พึงพอใจยิ่ง
บัดนี้ตนเองต่างหากที่ได้อัดคนรื่นเริงจนหนักหน่วง
ลู่หมิงอวี่แล่นกระบี่ในมือแน่นหนาปิดทุกช่องโหว่ ตี "ซูชิงหาน" ถอยร่นไปทีละก้าว
ว่าไปแล้ว ความรู้สึกที่ได้ตีเพื่อนรักจนราบคาบนี่ช่างดียิ่งนัก!
แน่นอน ซูชิงหานก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
สองตัวปลอมนั้น ไม่มีวี่แววว่าจะปรับท่าทีตามเมื่อคู่ต่อสู้ผลัดกัน
สองตัวปลอมยังคงใช้ท่าไม้ตายของลู่หมิงอวี่และซูชิงหานอย่างจริงจังต่อสู้กับพวกเขา
ความตายตัวแบบนี้เองที่ทำให้ลู่หมิงอวี่กับซูชิงหานดีใจเป็นล้นพ้น ยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม
เมื่อบัดนี้ทั้งคู่ได้เปรียบอย่างมั่นคง ก็มีเวลาพอที่จะพูดคุยแลกเปลี่ยนการวิเคราะห์ไปพร้อมกับการต่อสู้
"ข้าว่าสิ่งนี้ไม่ใช่มารมายา"
"ข้าก็ว่าอย่างนั้น"
"มันเริ่มจากจำลองรูปลักษณ์ภายนอกของเรา พอลงมือกับเราแล้ว ข้าว่ามันสัมผัสตัวเราได้ อาจดูดพลังบางอย่างจากตัวเราไป จึงเลียนแบบเราได้แม่นยำขึ้น แต่พอเราไม่ปะทะกันโดยตรง มันก็ดูดพลังเราไม่ได้ หลักการน่าจะประมาณนี้"
"ก็คืองี้! ชิงหาน ตัวปลอมของเจ้าอ่อนแอจริง ๆ เลย"
"…ข้าเป็นผู้บำเพ็ญยันต์ ไม่ได้ถนัดปะทะระยะประชิดสักหน่อย!" ซูชิงหานวิ่งหนีล่อ "ลู่หมิงอวี่" ไปทั่ว แถมยังเถียงกลับอย่างไม่พอใจ
ในที่สุดทั้งสองไม่ต้องเหนื่อยยากนัก ก็ฟันสองตัวปลอมสิ้นชีพ
แต่ก็ไม่ใช่ความตายที่แท้จริง
เมื่อลู่หมิงอวี่และซูชิงหานฟันศีรษะตัวปลอมขาด ร่างไร้หัวทั้งสองก็กลายเป็นควันดำสองสาย จางหายไปในอากาศ ส่วนศีรษะของตัวปลอมยังกลิ้งไปบนพื้นอีกไม่กี่รอบ ก่อนจะกลายเป็นควันดำสลายหายไปเช่นกัน
ฉากอันวิปลาสเช่นนี้ ทั้งสองกลับไม่รู้สึกสะทกสะท้านนัก
เพราะเมื่อครู่ตัวปลอมยังลงมือต่อสู้กับพวกเขา แถมท่าไม้ยังใช้ได้ดีกว่าต้นตำรับอย่างพวกเขาอีก อันนี้ต่างหากที่ดูลี้ลับยิ่งกว่า