มู่เฟิงหัวตอบว่า "พวกเรายอมรับว่าไม่รู้ว่าสัตว์ราชาเจ้าประสงค์สิ่งใด แต่นี่เราก็มาถามกันแล้วไม่ใช่หรือ หากสิ่งที่สัตว์ราชาต้องการ พวกเราบังเอิญมีอยู่ ก็พอจะแลกเปลี่ยนกันได้ ส่วนสิ่งที่พวกเราต้องการ สัตว์ราชาต้องมีอยู่แน่ และพวกเราจะไม่เรียกร้องเกินงาม"
สัตว์ราชาเชียนหลิงหัวได้ฟังคำของมู่เฟิงหัว ก็พยักหน้าเบา ๆ กล่าวว่า "สิ่งที่ข้าต้องการ พวกเจ้าน่าจะมี"
"โปรดสัตว์ราชาตรัสมา"
สัตว์ราชาเชียนหลิงหัวกล่าวว่า "ข้าต้องการหนังสือบางส่วนของเผ่าพันธุ์พวกเจ้า อยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับโลกภายนอกมากขึ้น และของกิน ของใช้ของเผ่าพันธุ์พวกเจ้า ก็นำมาแลกกับข้าได้ทั้งสิ้น พวกเจ้าต้องการสมุนไพรหรือแร่ใช่หรือไม่ ในเขตแดนของข้ามีของเช่นนี้ไม่น้อย อยากได้เท่าไรก็ได้"
มู่เฟิงหัวได้ฟังความประสงค์ของสัตว์ราชาเชียนหลิงหัว แรกทีเดียวก็แปลกใจ แต่แล้วก็เข้าใจได้
สัตว์ราชาเชียนหลิงหัวได้แปลงร่างเป็นรูปร่างมนุษย์แล้ว นางมีความสนใจในโลกภายนอก ในผู้คนภายนอกเป็นอย่างมาก อยากสำรวจรู้จักสิ่งต่าง ๆ มากขึ้น
"จริง ๆ ก็มีอยู่ ท่านน่าจะรับรู้ได้ว่าเผ่าพันธุ์ของพวกเราต่างจากเผ่ามาร" มู่เฟิงหัวเลือกคำพูดอธิบาย
สัตว์ราชาเชียนหลิงหัวพยักหน้า "ข้ารู้ พวกเจ้าคือมนุษย์ จริง ๆ ทุกครั้งที่แดนลับเปิดประตู จะมีทั้งเผ่ามารและมนุษย์เข้ามา แต่มนุษย์เหล่านั้นต่างปลอมตัวเป็นเผ่ามาร และจำนวนก็น้อยมาก"
กู้หมิงเย่ได้ฟังดังนั้น คิ้วก็ขมวดขึ้น
เขากับบิดาเคยสันนิษฐานว่าเผ่ามารแน่นอนต้องไม่ได้มีเพียงตระกูลพวกเขาที่เป็นมนุษย์ ย่อมต้องมีผู้อื่นแฝงตัวอยู่ในแดนมารเช่นกัน แต่พวกเขาไม่เคยพบสักคน จึงพิสูจน์ไม่ได้
บัดนี้คำพูดของสัตว์ราชาเชียนหลิงหัวยืนยันข้อนี้แล้ว ในใจของกู้หมิงเย่เต็มเปี่ยมด้วยความยินดีและปลื้มปิติที่บรรยายออกมาเป็นคำไม่ได้
ที่แท้ ในโลกอันตระหน่ำอันตรายเช่นนี้ พวกเขายังมีเผ่าพันธุ์เดียวกันอยู่ คนเหล่านั้นต่างพยายามมีชีวิตรอด ตั้งใจบำเพ็ญ มิได้ทอดทิ้งอนาคตเพราะสภาพแวดล้อมอันเลวร้าย