เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: ฉันได้เปรียบจากการส่องแชท

ตอนที่ 10 ไก่ฟ้า

6 นาที· 1.3K คำ

เมิ่งชิงอินจ้องไก่ป่าตัวนั้น ไก่ก็จ้องเธอกลับ

คนกับไก่จ้องตากันไม่กระพริบ

ครู่หนึ่ง เมิ่งชิงอินเป็นฝ่ายหลบสายตาก่อน

ยิ่งดูยิ่งคุ้นตา

เธอกำลังค้นความทรงจำอย่างหนัก จู่ ๆ เสียงแจ้งเตือน "ติ๊งต่อง" ก็ขัดจังหวะความคิดของเธอ

เป็น[กลุ่มบริหารการเอาชีวิตรอดบนถนน]มีข้อความใหม่

ตอนนี้เธอติดเป็นนิสัยแล้ว ถ้ากลุ่มบริหารมีข้อความเมื่อไหร่ เธอจะกดเข้าไปดูทันที

แม้ส่วนใหญ่พวกเขาจะคุยเล่นกัน แต่เธอไม่อยากพลาดข่าวสารสำคัญใด ๆ ที่อาจมีประโยชน์

[ไก่ฟ้า: แย่แล้ว! ฉันโดนมนุษย์ปีศาจจับได้แล้ว!!!]

[หมาป่าขาว: ล้อเล่นหรือเปล่า? พวกเรามีเกราะพิเศษ มนุษย์จะมองเห็นเธอได้ยังไง? แล้วยังจับเธอได้อีก? มันเป็นไปได้ยังไง?]

[แบดเจอร์น้ำผึ้ง: เรื่องนี้ตลกไม่ออกเลยนะ]

[ไก่ฟ้า: จริง ๆ นะ! มนุษย์ปีศาจคนนี้ยังมัดฉันด้วย เธอมองฉันด้วยสายตาหิวโหย ฉันใกล้จะกลายเป็นไก่ย่างแล้ว! ช่วยด้วย!]

เมิ่งชิงอินที่แอบดูอยู่หน้าก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

ไก่ป่าตัวนี้มันสายตาแบบไหนกัน?

แล้วอีกอย่าง มันเป็น[ไก่ฟ้า]ในกลุ่มบริหารจริง ๆ ด้วยหรอเนี่ย?

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

สมองของเธอปั่นป่วนไปหมด แต่ก็ยังดูกลุ่มบริหารต่อไป

[ไก่ฟ้า: จริง ๆ ๆ พี่ใหญ่ทั้งหลายช่วยฉันด้วย ฉันไม่อยากเป็นไก่ย่าง!]

[หมาป่าขาว: รอเดี๋ยว ฉันจะไปดูให้ ถ้ามันมองเห็นฉันได้ ฉันจะรายงานขึ้นไปทันที ดูว่าต้องกำจัดเธอหรือไม่!]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป