หญิงชราสีหน้าเริ่มแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ: "ส่งของ? เธอจะส่งอะไร?"
เมิ่งชิงอินไม่ได้ตอบคำถามนั้น เธอมีความรู้สึกว่าไม่ถูกต้องนัก: "คุณยาย ท่านรู้หรือไม่ว่าบ้านของหลี่เทียวนิวอยู่ที่ไหน?"
หญิงชราชำเลืองมองเธอ "อย่าไปเลย มันสายไปแล้ว"
เมิ่งชิงอินตะลึง พลางถามอย่างไม่เข้าใจ: "สายแล้ว? หมายความว่าอย่างไร?"
หญิงชราถอนหายใจ: "เฮ้อ หลี่เทียวนิวใกล้จะตายแล้ว"
เมิ่งชิงอินตกใจมาก: "เขาจะตายแล้ว? เกิดอะไรขึ้น?"
หญิงชรา: "เมื่อวานเขาตกจากหลังคาโดยไม่ได้ตั้งใจ หมอบอกว่าอวัยวะภายในแตกสลาย ช่วยไม่ไหวแล้ว"
เมิ่งชิงอินรีบร้อน: "คุณยาย ท่านรีบบอกฉันทีว่าบ้านของหลี่เทียวนิวอยู่ที่ไหน ฉันมีของสำคัญมากจะต้องมอบให้เขา!"
เธอต้องส่งมอบสัมภาระให้เขาก่อนที่หลี่เทียวนิวจะสิ้นใจ! ไม่งั้นภารกิจจะล้มเหลว!
หญิงชราชี้มือไปทางหนึ่ง: "เดินตรงไปตามตรอกนั้น ที่สุดของตรอกคือบ้านของเขา"
"ขอบคุณ!" เมิ่งชิงอินกล่าวขอบคุณแล้วรีบเร่งฝีเท้าไปทางนั้นอย่างเร่งรีบ
ด้านหลัง ชายหญิงชราต่างก็พูดคุยกันอีกครั้ง
"เด็กสาวคนนั้นเป็นใครกัน? ดูไม่คุ้นหน้าเลย ไม่เหมือนเด็กในหมู่บ้านเรา"
"บอกว่าจะส่งของให้เทียวนิว แต่ก็ไม่เห็นเธอถืออะไรเลย?"
"ใครจะรู้ล่ะ เมื่อครู่นี้ฉันบอกเธอว่าเทียวนิวใกล้จะไม่ดีแล้ว พวกเธอไม่เห็นหรอกว่าเธอเกือบร้องไห้ออกมา! ฉันว่าไม่แน่อาจจะเป็นแฟนของเทียวนิวนะ!"
"ถ้าอย่างนั้นถ้าเทียวนิวไม่อยู่แล้ว เด็กสาวที่รักเขามากขนาดนี้ จะไม่ตามเขาไปเหรอ?"