หรงซูหันกลับไปมองเขา
หลิวลี่ฮวารีบเข้าไปหยิบรองเท้าแตะให้เขา แล้วรับเสื้อโค้ตสีดำจากมือ
เผยหลันหัวเพิ่งเดินออกมาจากห้องพอดี เมื่อเห็นเซิ่งถิงเฉินกลับมา จึงถามว่า “กินอะไรมาหรือยัง?”
เซิ่งถิงเฉินขานรับ ก่อนก้าวขึ้นชั้นบน
หรงซูค่อย ๆ ละสายตากลับมา
วันถัดมา
ตอนเผยหลันหัวโทรศัพท์หาหรงชิงซาน เขาบอกเธอว่าอีกฝ่ายจะประเมินฮุ่ยเหอใหม่อีกครั้ง แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเซ็นสัญญาหรือไม่
พอได้ยินเช่นนั้น หรงซูก็อดสงสัยไม่ได้ ปกติถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในช่วงใกล้เซ็นสัญญา มักเป็นเพียงข้ออ้างเพื่อปฏิเสธ โอกาสที่ท้ายที่สุดจะไม่ได้เซ็นสัญญามีสูงถึงร้อยละ 90
เห็นได้ชัดว่าปัญหาเกิดขึ้นในช่วงสุดท้าย ไม่ใช่เพราะทางฮุ่ยเหอ ดูท่าจะมีใครบางคนเข้ามาขัดขวาง จนอีกฝ่ายเปลี่ยนใจ
เรื่องแบบนี้พบเห็นได้บ่อยในการแข่งขันทางธุรกิจ
เมื่อบริษัทใหญ่ปฏิเสธการเข้าซื้อกิจการแล้ว การจะหาบริษัทที่เหมาะสมและราคาที่ลงตัวได้ในภายหลังย่อมเป็นเรื่องยากมาก
หรงซูอยากกลับไปคุยรายละเอียดกับพ่อ เผยหลันหัวเองก็ไม่อาจวางใจได้ สุดท้ายจึงตัดสินใจกลับบ้านวันนี้
วันนี้เซิ่งถิงเฉินไม่ได้ออกไปข้างนอก
หรงซูจึงต้องไปบอกเขาสักคำ
เธอขึ้นไปชั้นบน
เขาไม่ได้อยู่ในห้องหนังสือ คงอยู่ในห้องนอน ประตูห้องไม่ได้ปิด เธอจึงเดินเข้าไป ห้องนอนใหญ่ของชายหนุ่มกว้างขวางมาก ตกแต่งด้วยโทนสีเย็นเป็นหลัก เรียบง่าย แต่ทุกมุมกลับเผยให้เห็นความหรูหราประณีต แทบไม่มีของตกแต่งที่ไม่จำเป็น หน้าต่างกระจกบานใหญ่สูงจรดพื้นเผยให้เห็นผืนน้ำนิ่งสงบด้านนอก