แปดปีที่เย็นชา เธอขอหย่า ฉันเซ็นไปแล้ว ทำไมต้องมาเสียสติ

ตอนที่ 42 แปดปีที่เย็นชา พอคุณขอหย่า ฉันเซ็นให้แล้วคุณจะคลั่งอะไร

6 นาที· 1.4K คำ

เวลา 19.30 น. การแสดงดอกไม้ไฟและโดรนจะเริ่มขึ้น ลานริมแม่น้ำมีผู้คนมายืนรอกันจนแน่นขนัดแล้ว

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ไปเบียดเสียดกับคนอื่นที่นั่น ยิ่งไปกว่านั้นหรงซูก็กำลังตั้งครรภ์แก่

ทุกคนตรงไปที่หอคอยกลาง

ชั้นบนสุดเป็นจุดชมวิวที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ทุกคนขึ้นลิฟต์ไปถึงชั้นบนสุด

ชั้นบนสุดเป็นร้านอาหารหรู ซึ่งจองที่นั่งไว้ล่วงหน้าและจำกัดจำนวนคน จึงค่อนข้างเงียบ อีกทั้งมีคนไม่มากนัก

แม้การแสดงจะยังไม่เริ่ม แต่การได้มองทิวทัศน์ยามค่ำคืนอันเจิดจรัสของเมืองจากมุมสูง ก็เป็นงานเลี้ยงทางสายตาอย่างหนึ่งแล้ว

หรงซูกับซ่งเหยียนถือโทรศัพท์ถ่ายรูป ทั้งคู่ถ่ายเซลฟี่ด้วยกัน แล้วก็ถ่ายรูปให้หนุ่ม ๆ ที่ไม่ชอบถ่ายรูปด้วย แน่นอนว่ายกเว้นฉีเยี่ยนเฉา

“มา มองทางนี้กันทุกคน ชูสองนิ้วหน่อย”

ฉีเยี่ยนเฉาถือโทรศัพท์ ทุกคนหันมองกล้อง ส่วนหรงซูกับซ่งเหยียนทำมือเป็นรูปหัวใจ

ในตอนนั้นเอง

เงาร่างคุ้นตาหลายคนก็ปรากฏขึ้นในสายตา

เมื่อเงยหน้ามอง

ก็เห็นเซิ่งถิงเฉิน ซูชิงจือ เซี่ยอันหมิง อันชิงเยวี่ย และหลินหนาน อันชิงเยวี่ยคล้องแขนเซิ่งถิงเฉิน เดินนำอยู่ข้างหน้า ทั้งคู่ดูเหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก

คนทั้งสองกลุ่มสบตากัน

บรรยากาศชะงักงันไปชั่วขณะ

หรงซูสบตากับเซิ่งถิงเฉินเพียงชั่วครู่ นับเป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่พบกันหลังจากเธอโกรธจนต้องเข้าโรงพยาบาลคราวก่อน

แต่ก็เพียงมองเมินกันเท่านั้น

ไม่นานทั้งสองฝ่ายต่างก็เบือนหน้าหนี ราวกับไม่รู้จักกัน

ซ่งเหยียนกลอกตาใส่จนแทบสุดหล้า อดบ่นไม่ได้ว่า “ทำไมไปที่ไหนก็เจอแต่สิ่งสกปรกได้ทุกทีนะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป