ฟางอิ่งส่งข้อความมาอีกฉบับ: ถ้าไม่มีทางเลือกจริง ๆ ติดต่อคุณซูโดยตรงก็ได้ ฉันให้ช่องทางติดต่อคุณได้
หรงซูตอบว่า: ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ฟาง
ฟางอิ่งจึงส่งช่องทางติดต่อของซูชิงจือให้เธอ
ตอนเย็นหรงชิงเหวินกับเผยอวี่กลับบ้านมา หรงซูไม่ได้บอกเหตุผลที่แท้จริงกับพวกเขา เพียงตอบรับไปอย่างคลุมเครือก่อน
เพราะเธอกังวลว่าหากพ่อรู้ว่าบริษัทที่เข้าซื้อฮุ่ยเหอเป็นบริษัทของครอบครัวผู้หญิงที่อยู่นอกบ้านของสามี พ่อคงยืนกรานยุติความร่วมมืออย่างแน่นอน
แม้สำหรับพ่อแล้ว เซิ่งถิงเฉิน ลูกเขยคนนี้จะเหมือนไม่มีตัวตนอยู่เลย แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสามีของเธอ ในใจพ่อยังคงรู้สึกผิดกับชีวิตคู่ของเธอมาโดยตลอด
หากไม่ใช่เพราะติดค้างน้ำใจตระกูลเซิ่ง ตอนนั้นตระกูลเซิ่งมอบสินสอดเป็นเงินสดหนึ่งร้อยล้านหยวนให้ตระกูลหรง ทั้งยังให้ทรัพยากรทางธุรกิจมาอีกโครงการหนึ่ง พ่อคงไม่มีทางยอมให้ลูกสาวต้องทนรับความไม่เป็นธรรมมากมายขนาดนี้
เผยอวี่มองออกว่าเธอจงใจปิดบัง แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้
เขาส่งข้อความมาถามเธอเป็นการส่วนตัว
หรงซูจึงไม่ได้ปิดบังและเล่าความจริงให้เขาฟัง
หรงซูเองก็ไม่เข้าใจว่าอันชิงเยวี่ยมีอะไรถึงได้จงใจเล่นงานเธอ การทำเช่นนั้นดูเหมือนไม่ได้ช่วยเติมเต็มความต้องการอะไรให้เจ้าตัวเลย
เซิ่งถิงเฉินทุ่มเทให้เธออย่างหมดใจ เรื่องที่เธอขอหย่ากับเขา อันชิงเยวี่ยก็น่าจะรู้ดี ดังนั้นต่อให้เธอยังครองตำแหน่งภรรยาของเซิ่งถิงเฉินอยู่ ก็ไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไรต่ออีกฝ่ายเลย
หรือบางทีอีกฝ่ายแค่ไม่อยากให้เธอมีชีวิตที่ดี