หลังจากถูกหลินเหวินจิ้งยุยง โจวจินสุ่ยก็ตอบตกลง
“ฉันไปถามพวกเขาก่อนนะ”
หลินเหวินจิ้งพูดพลางทำท่าจะเดินไปทางนั้น เห็นดังนั้นเติ้งเคอก็รีบดึงเธอไว้
“จะไปไหนเหรอ?”
“ไปถามพวกเขาว่าเราเข้าร่วมด้วยได้ไหม”
เธอยื่นมือชี้ไปทางกลุ่มหนุ่มหล่อต่างชาติ
“หา? เราเล่นกันเองก็ได้ ไม่ต้องไปถามพวกเขาหรอก”
เติ้งเคอเสนอ
“อีกอย่าง พวกเธอคุยกันไม่รู้เรื่อง คงไม่ค่อยสะดวก”
“เล่นกันหลายคนก็สนุกครึกครื้นดีนี่”
“ฉันไปถามดูก่อนก็ได้ ถึงถูกปฏิเสธก็ไม่เป็นไร”
เห็นหลินเหวินจิ้งกำลังจะก้าวออกไป สีหน้าของเติ้งเคอก็ฝืนขึ้น เขาดึงเธอไปด้านข้างแล้วถามเสียงเบา
“บอกมาตามตรงนะ เธอคิดว่าพวกหนุ่มต่างชาติกลุ่มนั้นหุ่นดีใช่ไหม?”
“เปล่า”
เมื่อเห็นหลินเหวินจิ้งส่ายหน้า เติ้งเคอก็อารมณ์ดีขึ้นมานิดหน่อย แต่แล้วก็ได้ยินเธอพูดว่า
“ฉันดูละเอียดแล้ว ทุกคนหน้าตาดีมาก โดยเฉพาะคนตาสีฟ้าคนนั้น หล่อจริง ๆ!”
“เธอยังดูละเอียดขนาดนั้นเลยเหรอ?!”
เติ้งเคอกัดฟันกรอด “ผู้ชายหล่อ ๆ อย่างฉันยังดูไม่พออีกหรือไง?!”
“อืม…แค่ดูแล้วจะเป็นไรไปล่ะ ก็เขาไม่ใช่ของฉันสักหน่อย”
หลินเหวินจิ้งยักไหล่ แบมือทั้งสองข้าง
“คุณเองก็ไปดูสาวสวยได้นี่”
“……”
แก้มของเติ้งเคอกระตุก ความโกรธในใจปะทุขึ้นมาเล็กน้อย ปนความขมขื่นอยู่ด้วย
เธอหมายความว่ายังไง ให้เขาไปหาผู้หญิงคนอื่นงั้นเหรอ?!
โจวจินสุ่ยที่อยู่ไม่ไกลได้ยินทั้งสองคนทะเลาะกัน จึงไม่รู้ว่าควรเข้าไปห้ามดีหรือเปล่า