หลังจากยื้อยุดกันอยู่พักใหญ่ กำแพงในใจของเฉินเยว่ฉีก็พังทลายลง
คิดทบทวนไปมา เขาก็เข้าใจว่า บางทีเพราะพวกเขายังไม่เคยตกลงคบหากันอย่างเป็นทางการ เธอจึงรู้สึกไม่มั่นคงเช่นกัน
ดังนั้นตอนนี้เธอจึงอาศัยจังหวะที่เมามาย อยากมีความสัมพันธ์กับเขา
เขาถอนหายใจอยู่ในใจ จู่ ๆ ก็รู้สึกผิดและเสียใจขึ้นมา ที่ไม่ทันสังเกตความรู้สึกของเธอให้เร็วกว่านี้
“ผมเข้าใจแล้ว ขอโทษนะ ที่ผ่านมาผมเอาแต่คิดไปเอง”
“ถ้านี่เป็นสิ่งที่คุณต้องการ ผมก็ยินดีอยู่แล้ว”
ขณะพูดเช่นนั้น เขาก็คิดในใจว่าพรุ่งนี้จะสารภาพรักกับเธอและตกลงคบกันอย่างเป็นทางการ
เมื่อสังเกตว่าเขาใจลอย แขนของเธอก็พาดลงบนแผ่นหลังเขาอย่างอ่อนแรง ก่อนจะทุบเบา ๆ สองสามทีด้วยความไม่พอใจ
“รอไม่ไหวแล้วเหรอ?”
เฉินเยว่ฉีหัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงแหบพร่าและเย้ายวน
เมื่อเข้าใจทุกอย่างแล้ว เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป