หยุนเหยาสุดท้ายก็เลือกเกมประเภท "ลิง"
หน้ากากที่ "ปีศาจนักษัตร" หน้าประตูสวมนั้นไม่ใช่ลิง แต่เป็นหัวชะนีเน่าเปื่อย
"ว่าไง? ฉีเซี่ย กล้าลองดูไหม?" หยุนเหยาถามพลางยืนอยู่ที่ประตู
"ฉันลองเหรอ?" ฉีเซี่ยมองไปที่หัวชะนี ก่อนจะหันกลับมามองหยุนเหยา "ฉันก็อยากรู้ว่า 'โชคแรงกล้า' หมายความว่าอะไร ไม่งั้นคุณโชว์ให้ดูหน่อย?"
"คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า" หยุนเหยาส่ายหัวอย่างจนใจ "ฉันบอกไปตั้งนานแล้ว ว่าจุดประสงค์ในการจัดทีมครั้งนี้คือการสำรวจความสามารถของพวกคุณ เพื่อจะได้จัดสรรเกมต่อๆ ไปให้เหมาะสม แล้วทำไมถึงกลายเป็นพวกคุณทดสอบฉันซะได้?"
ฉีเซี่ยและพวกอีกสองคนไม่รู้จะรับมือกับเธออย่างไร ดูท่าไอดอลคนนี้จะเอาแต่ใจอยู่บ้าง
"หมายความว่าคุณจะไม่ยุ่งเลยใช่ไหม?" ฉีเซี่ยถาม
"ก็แค่ 'ลิงมนุษย์' ส่วนใหญ่จะเป็นเกมประเภทใช้สติปัญญาหรือความคล่องตัว แค่นี้จะยากเกินไปสำหรับคุณเหรอ?" หยุนเหยาถามพลางยิ้ม "ถ้าคุณอยากได้ ก็พนันชีวิตกับมันตรงๆ เลยก็ได้นะ"
"พนันชีวิต?" เฉียวเจียจิ้นชะงัก "ที่นี่พนันชีวิตกันได้ด้วยเหรอ?"
ฉีเซี่ยรู้ดีว่าตอนนี้การพนันชีวิตกับอีกฝ่ายไม่ใช่ความคิดที่ดีแน่ เขายังไม่รู้กลเม็ดของ "ลิง" และตัวเองก็ยังไม่ได้รับ "เสียงสะท้อน" หากพนันชีวิตตอนนี้แล้วแพ้ ข้อมูลทั้งหมดที่รู้มาก็จะสูญเปล่า
เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉีเซี่ยก็ถอนหายใจอย่างจนใจ เดินเข้าไปใกล้หัวชะนี แล้วถามว่า: "'ลิงมนุษย์' ใช่ไหม?"
"ใช่แล้ว" ลิงมนุษย์พยักหน้า "จะเข้าร่วมเกมของฉันไหม?"