แผนการของตี้ถัวล้วนพังทลายด้วยน้ำมือของชิงอู๋
ตี้ถัวไม่รู้ว่านางแอบเข้ามาได้อย่างไร และเข้ามาตั้งแต่เมื่อใด
อีกฝ่ายซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เห็นความอัปยศอดสูไม่สิ้นสุด เห็นว่านางจำต้องใช้ทุกสิ่งให้เกิดประโยชน์ กลืนกินอู๋จิ้นเข้าสู่ร่างของตน
ครั้นถึงจังหวะสำคัญที่นางผสานรวมเข้ากับอู๋จิ้น ก็จู่โจมออกมา ปลดปล่อยอาหารของนางไปจนหมดสิ้น!
ทำลายพลังหุนตุ้น ทำลายสี่เกาะ ไม่เหลือหนทางเติมพลังให้แก่นางเลยสักทาง
ตี้ถัวหัวเราะ นางมองชิงอู๋ ประกายชื่นชมในดวงตาไม่ปิดบัง ทว่าความมุ่งร้ายและเจตสังหารที่พวยพุ่งออกจากร่างก็เข้มข้นราวกับเป็นรูปธรรม
“อาชีวหลัวเทียน เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจนัก” ตี้ถัวเอ่ย “เด็กที่ข้าอุตส่าห์ฟูมฟักสร้างขึ้นมาจะถูกทำลายด้วยมือเจ้า ก็นับว่าสมเหตุสมผลแล้ว”
รอยยิ้มจอมปลอมบนใบหน้าชิงอู๋จืดจางลง
“เป็นหมาตกน้ำแล้วยังทำท่าทีสูงส่งน่าสะอิดสะเอียนเช่นนี้อีก”
“ตี้ถัวผู้เปี่ยมตัณหาอำนาจ เจ้าทำให้ข้าผิดหวังนัก”
ชิงอู๋มองนาง “ผู้แข็งแกร่งเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อม ผู้ไร้ความสามารถต่างหากที่ได้แต่หลบในร่องน้ำโสโครกเล่นกลลวง”
“สองคำว่า ‘ตัณหาอำนาจ’ เจ้าไม่คู่ควร มิน่าเล่าจึงเป็นได้แค่ทาสของตัณหาอำนาจ”
ตี้ถัวจ้องนางเย็นเยียบ มือยักษ์ที่ก่อตัวจากพลังตัณหาอำนาจปรากฏจากทุกทิศทุกทาง หลุมดำนับไม่ถ้วนลอยเด่นอยู่บนมือยักษ์