หลังคว้าอันดับหนึ่งระดับมณฑล ฉันก็ได้อยู่ร่วมบ้านกับพระเอกหนุ่ม

คำแนะนำในการอ่าน: 【นักเรียนอันดับหนึ่ง × นักแสดงหนุ่ม】นิยายรักหวานละมุนเยียวยาหัวใจ หวานตลอดเรื่อง พระเอกนางเอกอายุห่างกันสามปี เรื่องราวการเติบโตของคนธรรมดา สำนวนเรียบเรื่อย ใครไม่ชอบโปรดอย่าต่อว่า

ฤดูร้อนปีที่เจียวถังอายุสิบแปด โลกทั้งใบของเธอพังทลายลง

แม่จากไปในยามเย็นธรรมดา ๆ วันหนึ่ง และไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย ทุกคนคิดว่าเด็กสาวกำพร้าคนนี้คงจมอยู่กับความเศร้า ทว่าเธอกลับเช็ดน้ำตาแล้วเดินเข้าสู่สนามสอบ ก่อนส่งกระดาษคำตอบที่ได้คะแนน 725 คะแนน จนกลายเป็นนักเรียนอันดับหนึ่งระดับมณฑลคนแรกของเมืองนี้ในรอบร้อยปี

ดอกไม้และเสียงปรบมือหลั่งไหลเข้ามา ตระกูลซ่งซึ่งเป็นมหาเศรษฐีมอบบ้านวิวแม่น้ำให้เธอหนึ่งหลัง วันไปรับบ้าน เจียวถังได้พบกับซ่งซวี่ ทายาทคนเดียวของตระกูลซ่ง นักแสดงรุ่นใหม่ที่โด่งดังไปทั่วตั้งแต่อายุยี่สิบเอ็ด ทั้งคู่ทักทายกันไม่กี่คำแล้วก็แยกย้ายกันไป ต่างคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้พบกันอีก

หลังจัดการเรื่องทางบ้านเสร็จ เจียวถังก็เดินทางเข้าปักกิ่งก่อนกำหนด เดิมทีเธอหางานฝึกงานไว้ได้แล้ว ตั้งใจจะตั้งหลักให้เร็วที่สุด แต่ทันทีที่ลงจากเครื่องบินก็ได้รับโทรศัพท์จากซ่งซวี่ เขาต้องเข้ากองถ่ายนานสามเดือน ไม่มีใครดูแลแมวสองตัว จึงถามว่าเธออยากย้ายไปอยู่เพนต์เฮาส์ช่วยดูแลให้หรือไม่ จากห้องใต้ดินไปอยู่คฤหาสน์วิวแม่น้ำ ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็เป็นการแลกเปลี่ยนที่มีแต่ได้กับได้ เธอจึงตอบตกลง

ตอนแรกเหตุผลนั้นเรียบง่ายมาก—เธอต้องการที่พัก ส่วนเขาต้องการคนช่วยดูแลแมว

ต่อมา เมื่อเขาเลิกงานดึกจากกองถ่าย เธอก็คอยเล่าเรื่องจุกจิกในบ้านให้ฟัง และอ่านบทวิเคราะห์โครงการตั้งแต่ต้นจนจบให้เขาฟัง เธอช่วยเขาเลือกบทละครและคำนวณผลตอบแทน จากคนนอกวงการกลายเป็นมือขวาของเขา เขาช่วยให้เธอตั้งหลักได้ ส่วนเธอใช้เวลาสี่ปีเติบโตจนกลายเป็นคนที่เขาขาดไม่ได้ที่สุด

คืนที่ซ่งซวี่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม มีคนถามเขาว่าเรื่องใดทำให้เขารู้สึกโชคดีที่สุด เขากวาดตามองผ่านความครึกครื้นทั่วทั้งงาน ก่อนหยุดลงที่เงาร่างหนึ่งตรงมุมห้อง—เด็กสาวที่เมื่อก่อนเคยไม่มีอะไรเลยคนนั้นได้หายไปแล้ว คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นในตอนนี้คือคนที่เขาเลี้ยงดูจนเติบโตมากับมือ