ผมเดินวนรอบต้นไหวโบราณต้นนั้นสามรอบ เข็มทิศฟางชุยวางอยู่บนฝ่ามือ เข็มแม่เหล็กหมุนคว้างไปมาบนหน้าปัดราวกับคนเมา ไม่อาจหยุดนิ่งได้เลย
เรื่องนี้อธิบายด้วยสนามแม่เหล็กแปรปรวนไม่ได้แล้ว
เห็นชัดว่าพลังหยินเข้มข้นจนเข็มทิศฟางชุยเสียความแม่นยำไปหมด
เฒ่าเต้เคยบอกว่า ถ้าเข็มทิศหมุนสะเปะสะปะไม่ยอมหยุด แสดงว่าที่นี่กลายเป็น “จุดรวมพลัง” หรือเรียกอีกอย่างว่า “รังหยิน” แล้ว
พลังหยินจากทั่วทุกสารทิศหลั่งไหลมารวมกันที่นี่ ยิ่งสะสมก็ยิ่งหนาแน่น และยิ่งดึงดูดสิ่งไม่ดีให้เข้ามา
ผมเก็บเข็มทิศ แล้วหยิบกระดาษยันต์สีเหลืองเปล่าออกจากกระเป๋า กัดปลายนิ้วชี้จนเลือดซึม ก่อนใช้ปลายนิ้ววาด “ยันต์ตรวจพลังหยิน” แบบง่าย ๆ ลงบนกระดาษ
ยันต์นี้ไม่มีพลังโจมตี ใช้ตรวจวัดความเข้มข้นของพลังหยินเท่านั้น
ผมประคองกระดาษยันต์ไว้บนฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ เดินเข้าไปในลานบ้าน
กระดาษยันต์ในลานด้านหน้ามีเพียงความเย็นวาบจาง ๆ
พอเดินไปถึงประตูทางเชื่อมระหว่างลานชั้นที่สอง กระดาษยันต์ก็เริ่มสั่นเบา ๆ
เมื่อถึงลานหลังบ้านชั้นที่สาม กระดาษยันต์ก็พุ่งตั้งขึ้นจากฝ่ามือผมทันที ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นหิ้วไว้ ลอยนิ่งกลางอากาศ ไม่ตกลงมาแม้แต่ครึ่งนิ้ว
สีหน้าผมเคร่งขรึมลง
พลังหยินเข้มข้นจนควบแน่นเป็นรูปร่างแล้ว
บ้านหลังนี้นับตั้งแต่ซื้อมา จนถึงตอนนี้ก็ว่างเปล่ามาไม่ต่ำกว่าครึ่งปี
ยิ่งก่อนหน้านี้ตอนก่อสร้างยังเกิดเรื่องขึ้นตั้งมากมาย คนงานก็หนีกระเจิง ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้อีก