“เกิดอะไรขึ้น?”
ห้วงมิติพลันสั่นสะเทือน ชายหนุ่มในอาภรณ์โลหิตปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง ราชันยุทธ์ไท่ชางกลับมาอีกแล้ว
เวลานี้สีหน้าของราชันยุทธ์ไท่ชางบิดเบี้ยวอย่างยิ่ง ทั้งยังตกตะลึงสุดขีด
นี่คือฝ่ามือธารโลหิตหมื่นลี้ วิชาขึ้นชื่อของเขา หลินเฉินจะเรียนรู้ได้อย่างไรในเวลาเพียงวันเดียว?
เมื่อรวมลายโลหิตขึ้นกลางฝ่ามือได้ ก็หมายความว่าฝึกฝนฝ่ามือธารโลหิตหมื่นลี้สำเร็จแล้ว
เพิ่งผ่านไปวันเดียว ต่อให้มีหยดโลหิตแท้ของราชันยุทธ์ที่ราชันยุทธ์ไท่ชางมอบให้ หลินเฉินก็ไม่น่าฝึกสำเร็จได้รวดเร็วถึงเพียงนี้!
ความเร็วในการดูดซับโลหิตแท้ของราชันยุทธ์นั้นไม่ต้องพูดถึง แต่ความเข้าใจกลับสูงส่งถึงเพียงนี้ ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
หลินเฉินรู้สึกจนใจอยู่บ้าง
ราชันยุทธ์ไท่ชางเป็นเพียงเศษเสี้ยวจิตวิญญาณ ก่อนหน้านี้เมื่อเขาหายไป หลินเฉินยังนึกว่าเขาสลายไปอย่างแท้จริงแล้ว
“ผู้อาวุโส ท่านไม่ได้จากไปแล้วหรือ?” หลินเฉินแบมือทั้งสองข้าง
“เดิมทีข้าใกล้จะสลายไปแล้ว แต่กลับถูกเจ้าทำให้ตกใจจนต้องรวบรวมเศษเสี้ยวจิตวิญญาณขึ้นมาใหม่” ราชันยุทธ์ไท่ชางทอดถอนใจ
หลินเฉิน “……”
“ประมุขศักดิ์สิทธิ์ มีผู้สืบทอดเช่นท่าน ราชวงศ์ต้าอวี่ของข้าต้องรุ่งเรืองแน่!”
“นายน้อย ข้าน้อยขอลาแล้ว อนาคตของราชวงศ์ต้าอวี่แห่งนี้ ขอมอบให้ท่านดูแล”
กล่าวจบ ร่างของราชันยุทธ์ไท่ชางก็สลายไปอีกครั้ง
“ผู้อาวุโส ไปจริง ๆ แล้วหรือ? ไม่อยู่คุยกับข้าต่ออีกสักหน่อยหรือ?” หลินเฉินเอ่ยอย่างกระตือรือร้น
นี่คือราชันยุทธ์ไท่ชางเชียวนะ ไม่แน่ว่าเขาอาจรีดเค้นสมบัติบางอย่างจากอีกฝ่ายได้
ทว่า ราชันยุทธ์ไท่ชางไม่ได้ตอบกลับมาอีก
หลินเฉินส่ายหน้า อนาคตของราชวงศ์ต้าอวี่จะเป็นอย่างไร เขาไม่อาจใส่ใจได้