ทะลุนิยายยุคเจ็ดศูนย์ นิ้วทองของเธอต้องเป็นของฉัน

ตอนที่ 28 ถางหญ้า

7 นาที· 1.5K คำ

ปัญญาชนหนุ่มสามคนถูกแบ่งไปไถพรวนดิน

การไถพรวนต้องใช้ไถเหล็ก เป็นงานที่ต้องออกแรงมาก ปกติผู้ชายในหมู่บ้านเป็นคนทำ

หยางไฉ่เสีย ภรรยาหัวหน้ากอง รับผิดชอบกลุ่มถอนหญ้า เพื่อป้องกันไม่ให้พวกปัญญาชนแยกไม่ออกว่าธัญพืชชนิดไหนเป็นชนิดไหน เธอจึงพาพวกเขาไปดูก่อนว่าต้นกล้าข้าวโพดหน้าตาเป็นอย่างไร และวัชพืชหน้าตาเป็นอย่างไร

ต้นไหนใช้จอบได้ ต้นไหนต้องก้มลงถอนด้วยมือ

พวกเขามองคนอื่นทำงานอยู่พักหนึ่ง แล้วจึงลงมือทำตาม

แต่ละคนได้แปลงหนึ่งร่อง พอทำถึงปลายร่องก็หันกลับมาทำต่อได้

ร่องแปลงดินทอดยาวมาก จนพวกปัญญาชนแค่เงยหน้ามองก็รู้สึกสิ้นหวัง

ยิ่งไปกว่านั้น สมัยนี้ยังไม่มีการใช้ยากำจัดวัชพืชแพร่หลาย หญ้าในไร่จึงมีมากกว่าต้นกล้าเสียอีก

มองผ่าน ๆ แทบแยกไม่ออกเลย

“เช้านี้มีงานแค่นี้ ทำเสร็จก็เลิกงานได้!”

พอได้ยินว่าทำเสร็จก็เลิกงาน ซ่งเมี่ยวก็สวมหมวกฟาง ใครจะสนกันล่ะ เธอก้มหน้าก้มตาลงมือทำทันที

ความเร็วของเธอไม่มากนัก แต่จับจอบได้มั่นคงดี

ทว่าพอจ้องต้นกล้าข้าวโพดนานเข้า เธอกลับเริ่มแยกไม่ออกว่าต้นไหนเป็นวัชพืช

เหมือนเวลามองตัวหนังสือตัวเดิมนาน ๆ จนค่อย ๆ เริ่มสงสัยว่าตัวเองเขียนผิดหรือเปล่า

“โธ่เอ๊ย ยัยเด็กผลาญของ นั่นมันต้นข้าวโพด เธอถอนทิ้งเป็นหญ้าได้ยังไง!”

โจวซิ่วหลานจ้อง “วัชพืช” ที่ถูกถอนทิ้งอยู่นาน ในที่สุดก็เชื่อว่าตัวเองถอนผิดจริง ๆ จึงหน้าแดงไปหมด

“ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจ...”

ป้าคนนั้นมองต้นกล้าที่ถูกถอนทิ้ง พลางบ่นพึมพำ

“โธ่เอ๊ย ผลาญของจริง ๆ ต้นนี้พอถึงฤดูใบไม้ร่วงก็จะออกฝักข้าวโพดแล้ว เธอจอบลงไปทีเดียวก็ทำให้ข้าวหายไปตั้งหนึ่งชั่งเชียวนะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป