เมื่อเห็นร่างของยูริ ทากิฮากุทั้งเก้าพรึมดับหายไปพร้อมกัน คิ้วของหลินชีเย่ก็ขมวดเข้าหากันทันที
วินาทีถัดมา ร่างผมขาวคุ้นตาก้าวออกมาจากกลางความว่างเปล่า ยืนอยู่ข้างตัวหลินชีเย่โดยไม่เป็นอันตรายใด ๆ จ้องมองอสูรสายฟ้าด้วยแววตาเย้ยหยัน
ยูริ ทากิฮากุทั้งเก้าที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้า ล้วนเป็นเพียงภาพลวงตาของเขาทั้งหมด
ยูริ ทากิฮากุยกมือขึ้นทั้งสองข้าง ผนึกอาคมต่อเนื่องอยู่เบื้องหน้า ทวายดำยาวเก้าเล่มที่ล้อมรอบอสูรสายฟ้าสั่นสะท้านรุนแรงขึ้นทันที ห่วงโซ่ดำจำนวนมากฟาดพลิ้วไปมากลางอากาศราวกับงูเห่าใหญ่ พันรัดรอบกายของอสูรสายฟ้า
แค่เวลาสองวินาที ร่างกายของอสูรสายฟ้าก็ถูกห่วงโซ่เหล่านี้ตรึงไว้กับที่อย่างแน่นหนา เหมือนถูกคุมขังอยู่บนแท่นประหารยักษ์ ขยับแม้แต่นิดเดียวยังไม่ได้
อสูรสายฟ้าดิ้นรนอย่างโกรธเกรี้ยว แสงสายฟ้าจ้าพุ่งออกมาจากภายในร่างของมันต่อเนื่อง ซัดเข้าใส่ผิวห่วงโซ่เหล่านั้น แต่กลับทิ้งไว้ได้เพียงรอยขีดตื้น ๆ เท่านั้น
"นายรีบหน่อยล่ะ ของชิ้นนี้จะทนได้อีกไม่เกินหนึ่งนาทีแล้ว"
ยูริ ทากิฮากุหันไปมองหลินชีเย่ แล้วพูดขึ้นอย่างจริงจัง
หลังทำทุกอย่างนี้จบ พลังของยูริ ทากิฮากุเหลืออยู่ไม่ถึงหนึ่งในสาม แถมเขามีไอเทม[แท่นประหารปีศาจของวิล]อยู่แค่ชิ้นเดียว อยากจะสร้างสถานการณ์แบบนี้ซ้ำอีกรอบ คงเป็นไปได้ยาก
"พอแล้ว"
แสงวาบเย็นเยียบวาบผ่านในดวงตาของหลินชีเย่ เขากระแทกเท้าลงพื้นอย่างแรง ร่างกายกลืนหายไปกับความมืดยามค่ำ พุ่งเข้าหาอสูรสายฟ้าที่ติดอยู่บนแท่นประหารอย่างรวดเร็ว