เปลวโทสะลุกโชนอยู่ในดวงตาของจั่วชิง เธอชักดาบตรงออกมาจากฝักอย่างรวดเร็ว ปลายใบดาบชี้ตรงเข้าที่กลางคิ้วของท่านเฉิน แสงสีขาวซีดของดาบสะท้อนอยู่บนใบหน้าของอีกฝ่าย
“ไม่ว่าแกจะซ่อนเงื่อนอะไรอยู่ หรือตั้งใจจะทำอะไร ฉันรู้เพียงอย่างเดียว สิ่งที่แกทำไปแทบจะฆ่าทหารใหม่กว่า 600 คนตาย แถมยังดันทีมพิเศษที่เก่งที่สุดทีมหนึ่งของต้าเซี่ยเข้าไปในที่อันตราย
สิ่งที่แกทำลงไปได้ละเมิดหลักการของผู้พิทักษ์รัตติกาลอย่างสิ้นเชิง แกคือผู้ทรยศของต้าเซี่ย!
อย่างที่แกพูดเอง ฉันไม่ใช่เย่ฟ่าน จะไม่ลังเลเหมือนเขาหรอก… แม้แกจะเป็นอาจารย์ของพวกเรา ฉันก็จะลงมือทรมานแกโดยไม่ลังเล
ก่อนถึงตอนนั้น ฉันอยากให้แกพูดมาเองว่า ทีม[หน้ากาก]อยู่ที่ไหนกันแน่?!”
ท่านเฉินถือแก้วชาไว้ในมือ จ้องมองใบดาบตรงหน้าอย่างเงียบสงบ แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “ฉันบอกไปแล้ว ถ้าคิดว่าจะดึงอะไรออกจากปากฉันได้ ก็ตามสบาย”
ปัง—!!
แสงดาบสีฟ้าคำรามออกจากดาบตรงในมือของจั่วชิง ชั่วพริบตาเดียวแก้วชาในมือของท่านเฉินก็แตกกระจายเป็นผุยผง น้ำชาร้อนเดือดปะปนกับใบชาไหลท่วมลงมา ลวกหลังมือของท่านเฉินจนเป็นรอยแดงเป็นทาง
ท่ามกลางแสงดาบที่บุกเข้ามา ท่านเฉินกลับไม่แสดงสีหน้าใด ๆ
จั่วชิงกัดฟันจ้องอีกฝ่ายไม่วางตา อกหายใจถี่ผิดปกติ ครู่หนึ่งผ่านไป เขาสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วเก็บดาบตรงคืนสู่ฝัก