ชั้นใต้ดิน
ครูฝึกที่กำลังยุ่งอยู่กับบันทึกข้อมูลของทหารใหม่แต่ละคน ต่างต้องแข็งค้างไปทั้งยืน เมื่อเห็นหลูเป่าโย่วที่พุ่งทะยานลงมาจากฟ้า
“หลูเป่าโย่ว? ทำไมมันถึงมาอยู่ตรงนี้?” หยวนกังขมวดคิ้ว หันไปมองครูฝึกข้าง ๆ “ไม่ใช่บอกว่าไล่มันออกไปแล้วเหรอ?”
“ไล่ออกไปจริง ๆ นะครับ……”
“งั้นแปลว่ามันแอบอ้อมกลับมาเองสินะ?”
“หัวหน้าครูฝึกครับ ตอนนี้ต้องทำยังไง?” ครูฝึกหงถามขึ้น
ตัวแทนที่ถูกปลดออกจากสถานะทหารใหม่ กลับพุ่งกลับเข้ามาอีกครั้งในจังหวะเปราะบางเช่นนี้ ความแปรปรวนที่มาโดยไม่ทันตั้งตัวทำให้เหล่าครูฝึกไม่รู้จะทำอย่างไรดี
หยวนกังเบิกบางไม่สะทกสะท้าน จ้องมองเด็กหนุ่มในจอที่กำลังกุมดาบเผชิญหน้ากับหลินชีเย่อยู่ แล้วพึมพำกับตัวเอง
“ความแค้นระหว่างเหล่าองค์เทพ?”
หยวนกังรู้ดีว่ามีคาเอลกับลูซิเฟอร์ต่างเป็นศัตรูกันสุดชีวิตอยู่แล้ว แต่เขาก็รู้เช่นกันว่าหลินชีเย่ผู้เป็นตัวแทนของมีคาเอลนั้น ไม่เคยทำสัญญาใด ๆ ไว้เลย นั่นแปลว่าความแค้นของเซราฟนั้นโดยแท้แล้วไม่เกี่ยวข้องกับเขาเลย
แต่หลูเป่าโย่วไม่ใช่เช่นนั้น
จากท่าทีของหลูเป่าโย่วที่ปรากฏออกมา เป้าหมายของมันดูเหมือนจะคือหลินชีเย่
ถึงความแค้นส่วนตัวระหว่างทูตสวรรค์ทั้งสององค์จะไม่เกี่ยวกับต้าเซี่ยเลยก็จริง แต่หยวนกังก็ยังไม่อยากเห็นฉากที่หลินชีเย่กับทหารใหม่คนนี้ฆ่าฟันกันเอง ถ้าอยู่ข้างนอก หยวนกังก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไร เพราะด้วยระดับฝีมือของหลินชีเย่ ผนึกและมัดตัวหลูเป่าโย่วได้ง่าย ๆ
แต่ที่นี่ สถานการณ์แตกต่างไปสิ้นดี