ตะเกียงสว่างขึ้น ขวดโหลแก้วที่เพิ่งถูกวางไว้ข้างในก็กลายเป็นสมุดเล่มหนา
เมื่อเห็นว่าลู่หลีค้นไอเทมชิ้นใหม่ออกมาจากจุดที่ตนเพิ่งตรวจดูไป โจวฉู่เจี๋ยก็ทั้งเสียดายทั้งร้อนใจ แต่โอกาสครั้งนี้ผ่านพ้นไปแล้ว หมัดที่เขาชกใส่ด้านข้างตู้จึงเผลอออกแรงมากเกินไป ทิ้งรอยบุบไว้หนึ่งรอย
ลู่หลีหยิบสมุดออกมา พลิกดูคร่าว ๆ แล้วเอ่ยว่า “คู่มือท่องเที่ยว”
สมุดมีสิบกว่าหน้า เย็บเป็นแผ่นพลิกด้วยห่วงพลาสติก สามารถถอดออกได้ ในห่วงยังเสียบปากกาไว้ด้ามหนึ่ง
แต่ละหน้าในสมุดทั้งหนาและแข็ง เมื่อเปิดออกก็เห็นภาพถ่ายทิวทัศน์หลายแห่งติดอยู่
เหนือภาพถ่ายแต่ละใบมีชื่อเมืองและวันที่ถ่ายกำกับไว้
“ถึงกับหาเจอได้ด้วย! ดูจากลายมือก็รู้เลยว่าสมุดเล่มนี้เป็นของพี่ชาย” ดวงตาลั่วเจียไป๋เป็นประกาย “ในที่สุดก็เจอแล้ว! พอโต๊ะกลับสู่สภาพเดิม ก็ใช้ไอเทมชิ้นนี้เป็นเหยื่อล่อดึงดูดน้องสาวคนปัจจุบันได้”