หลี่ฉีซิวลุกขึ้นยืนกะทันหัน ดึงดูดสายตาทุกคน ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า
“ผมคือหลี่ฉีซิว ครูฝึกใหญ่กองร้อยที่ 2 ของกองทหารใหม่ พวกคุณบางคนจะได้สังกัดกองร้อยที่ 2 บางคนก็ไม่ใช่ เรื่องทั้งหมดจะรู้กันเมื่อไปถึงกองทหารใหม่”
“ก่อนหน้านั้น มีบางเรื่องที่พวกคุณควรรู้ไว้”
หลี่ฉีซิวพูดเร็วพอสมควร ต้องตั้งใจฟังถึงจะตามทัน เขาเริ่มเล่าจากภัยพิบัติสีชาด:
“ภัยพิบัติสีชาดเกิดจากดาวหาง 3ไอ/อาทาเลสตกลงที่ทวีปแอนตาร์กติกาของดาวสีน้ำเงิน เรื่องนี้ผมคงไม่ต้องพูดซ้ำ พวกเราต่างอยู่ท่ามกลางภัยพิบัติและรู้กันดีอยู่แล้ว”
“สิ่งที่ผมจะพูดคือ ความเข้าใจใหม่ของมนุษย์ต่อภัยพิบัติสีชาด จากการวิเคราะห์เศษซากดาวหาง พบว่าโดยเนื้อแท้แล้วดาวหาง 3ไอ/อาทาเลสก็เป็นเพียงดาวหางธรรมดา ไม่มีอะไรพิเศษ แต่สิ่งที่มันบรรทุกมานั้นไม่ธรรมดา”
“ภาพถ่ายจากดาวเทียมแสดงให้เห็นว่า ตอนนี้บริเวณใจกลางทวีปแอนตาร์กติกามีต้นไม้อยู่ต้นหนึ่ง ใช่แล้ว เป็นต้นไม้จริง ๆ ลำต้นใหญ่จนคนสิบคนโอบได้ และยังเติบโตด้วยความเร็วคงที่”
“ต้นไม้นั่นไม่มีใบ ลำต้นเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดงเข้มที่โผล่ให้เห็น แม้ไม่มีใบ แต่กลับมีกิ่งก้านมากมาย และมีผลสีแดงเข้มขนาดต่างกันออกผลแน่นขนัด เมื่อผลร่วงถึงพื้น ผู้รับใช้ก็จะฟักออกมาจากเปลือก”
หลี่ฉีซิวเล่าถึงต้นกำเนิดของผู้รับใช้โดยตรง ทำให้เหล่าทหารใหม่ยิ่งหวาดหวั่นในใจ... สิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญกันแน่คืออะไรกัน?
เฉินชิงสวี่มองออกไปนอกหน้าต่างอยู่ตลอด เขาฟังคำพูดของหลี่ฉีซิวได้เพียงคร่าว ๆ สิ่งที่ 3ไอ/อาทาเลสบรรทุกมาภายหลังถูกตั้งชื่อว่า “เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต” ส่วนต้นไม้นั้นถูกเรียกว่า “ต้นไม้แห่งชีวิต” ผลสีแดงเข้มมีขนาดแตกต่างกัน เพราะผู้รับใช้ที่ต้นไม้แห่งชีวิตให้กำเนิดมีระดับไม่เท่ากัน
แต่ในอีกหลายปีต่อมา วงวิชาการก็ศึกษาภัยพิบัติสีชาดได้เพียงเท่านี้ เหตุใด 3ไอ/อาทาเลสจึงนำเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตมายังโลก? คำถามนี้ไม่เคยมีคำตอบที่น่าเชื่อถือเลย
หลี่ฉีซิวพูดต่อ แต่ไม่ได้เล่าเรื่องภัยพิบัติสีชาดอีก กลับเริ่มพูดถึงอีวิก