ช่วงบ่ายซูอวี่ถงจะประลองกับเฉินชิงสวี่ เรื่องนี้นอกจากเจ้าตัวแล้ว คนแรกที่รู้คือจางหลานอวี้
จางหลานอวี้แอบสบถในใจ “ไม่นึกเลยว่าเธอก็เป็นพวกชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่าเหมือนกัน! ทำเอาฉันต้องมองเธอใหม่เลยจริง ๆ”
จางหลานอวี้ปลอบเฉินชิงสวี่สองสามคำ บอกว่าแพ้ก็ไม่เป็นไร คราวหน้าพี่จะล้างแค้นให้เอง แล้วสักวันจะต้องเล่นงานอัศวินเหล็กของเธอจนพังยับให้ได้
หวังอี้เฟยกับฟางหยาง สองสหายร่วมชะตาที่ตกรอบไปแล้ว กำลังฉลองกันอยู่ในหอพัก ทั้งดื่มเหล้าและกินเนื้อเพื่อคลายทุกข์
ทั้งคู่ไม่รู้ว่าได้ข่าวมาจากไหน พอได้ยินว่าเฉินชิงสวี่จะประลองกับซูอวี่ถง ก็หัวเราะกันอย่างครื้นเครง
สองคนที่เคยแพ้ให้เฉินชิงสวี่ ในที่สุดก็เจอที่ระบายความคับแค้น เขาเฉินชิงสวี่ไม่ใช่เก่งนักหรือ? พอเจอบอสใหญ่ด่านสุดท้ายก็ยังถูกเตะกระเด็นได้เหมือนกัน
เจ็บใจจริง ๆ! ฉากงดงามแบบนี้ ฉันกลับไม่มีสิทธิ์ได้ชม ทำได้แค่จินตนาการอยู่ในหัวเท่านั้น
ติ๊ง—
ทั้งสองชนแก้ว ใบหน้าเปื้อนยิ้ม
……
เอลินอร์ก้าวฉับ ๆ ออกจากฐานบนดวงจันทร์ ด้านหลังมีชายวัยกลางคนที่ดูชราเล็กน้อยเดินตามมา
“รีส อย่าลืมจับตาดูการคัดเลือกอัศวินนะ ถึงฉันจะออกจากงานก่อน แต่ก็ยังสนใจผลงานของคนอื่นอยู่”
ในที่สุดเอลินอร์ก็ถอดชุดรบออก รวบผมขึ้น สวมหมวกเดินทางสีเหลืองสลับขาว แล้วเปลี่ยนเป็นกระโปรงผ้าไหมสีเหลืองอ่อน เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่อง ระหว่างเดินไปตามถนน เธอมักดึงดูดสายตาผู้คนมากมาย
เธอเป็นผู้หญิงแบบนั้น ปกติชอบแต่งตัวให้ตัวเอง ดูสะอาดสะอ้านและสวยงาม แต่ก็พร้อมจะเปลี่ยนเป็นชุดต่อสู้ของอัศวิน ขับอัศวินเหล็กออกไปรบและสังหารศัตรูได้ทุกเมื่อ ต่อให้เปื้อนเลือดไปทั้งตัวก็ไม่สะทกสะท้าน
“ไม่ต้องให้คุณหนูเตือนหรอกครับ” ชายที่ชื่อรีส เฟลตเชอร์พูดอย่างกระตือรือร้น “ผมส่งคนคอยจับตาดูอยู่ตลอดแล้วครับ”