“มาเลย ก่อนอื่นช่วยจัดห้องนี้ให้เรียบร้อย แล้วก็ซักเสื้อผ้าฉัน จัดกระดาษที่กองอยู่บนพื้นตามเลขหน้าแล้วเย็บเข้าเล่ม เสร็จแล้วไปโรงอาหารซื้อข้าวมาให้ฉันชุดหนึ่ง หมูตุ๋นกับดอกกะหล่ำ ข้าวครึ่งที่ หมั่นโถวหนึ่งในสามลูก แล้วก็อย่าลืมรับโจ๊กข้าวโพดฟรีมาด้วย...”
“พอ ๆ ๆ!”
เฉินชิงสวี่รีบห้ามไม่ให้เขาพูดต่อ ใช้เวลาไม่กี่วินาที หลิวหวยก็สั่งงานเขาเหมือนเป็นพี่เลี้ยงไปแล้ว
“ฉันไม่ใช่พี่เลี้ยงนะ ฉันช่วยงานเฉพาะทางได้”
หลิวหวยเหลือบมองเขา พลางคิดในใจว่า ไอ้เด็กน้อยที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างแกจะช่วยช่างจักรกลลำดับที่ 316 อย่างฉันได้สักแค่ไหนกัน? ช่างเถอะ ดีกว่าไม่มีอะไร อย่างน้อยเขาก็เป็นอัศวิน เอามาทดลองด้วยเหมาะสุด ๆ
ถึงปากเฉินชิงสวี่จะบอกว่าไม่ใช่พี่เลี้ยง แต่เขาก็ยังเก็บกระดาษที่กระจัดกระจายบนพื้นขึ้นมา กวาดตามองครู่หนึ่ง แล้วแสร้งทำเป็นครุ่นคิด ก่อนพึมพำว่า
“นี่เป็นแนวคิดการออกแบบอุปกรณ์แปรธาตุชิ้นหนึ่งเหรอ?”
“อืม” หลิวหวยรับคำจากในลำคอ “ผลงานชิ้นใหม่ล่าสุดของฉัน แค่ยังทำไม่เสร็จ”
“อุปกรณ์ขับเคลื่อนขาเหรอ?” เฉินชิงสวี่ถาม
หลิวหวยเบิกตา “นายดูออกด้วยเหรอว่าอุปกรณ์แปรธาตุชิ้นนี้ใช้ทำอะไร?”
มุมปากเฉินชิงสวี่กระตุก “ตรงนี้มีเขียนชื่อไว้”
“...แค่ก ๆ” หลิวหวยกระแอมอย่างกระอักกระอ่วน “ผลงานชิ้นใหม่ล่าสุดของฉัน อุปกรณ์ขับเคลื่อนขาสี่ชุด เพิ่มความเร็วของอัศวินเหล็กได้ทันที 70 เมตรต่อวินาที แถมยังเพิ่มพลังเตะได้อย่างมหาศาล! เป็นแนวคิดที่ยิ่งใหญ่ไร้ที่ติ!”
หลิวหวยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองจะคุยเรื่องพวกนี้กับเฉินชิงสวี่ไปทำไม เวลาของเขามีค่ามากนะ!
“ตอนนี้การสร้างอุปกรณ์แปรธาตุชิ้นนี้ติดปัญหาอยู่ ถึงจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับฉันก็เถอะ” หลิวหวยแกว่งแบบแปลนในมือ “แต่ฉันต้องใช้สมาธิคิดเงียบ ๆ นายไปก่อนเถอะ ถ้าต้องการอะไรแล้วฉันจะเรียก”
เฉินชิงสวี่ฉวยแบบแปลนมา พลิกดูอย่างรวดเร็ว พอหลิวหวยเข้ามาจะแย่ง เขาก็มองเห็นจุดที่เป็นปัญหาแล้ว
เฉินชิงสวี่รู้ว่าจุดยากในการออกแบบอุปกรณ์แปรธาตุชิ้นนี้อยู่ตรงไหน จึงคาดเดาปัญหาที่หลิวหวยจะเจอได้ล่วงหน้า และก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ