พายุหิมะปี 1962 เมื่อเพื่อนบ้านสาวสวยมาขอเนื้อถึงบ้าน

ตอนที่ 15 เบื่อชีวิตแล้วหรือไง? ฉันจะส่งแกไปพบยมบาล!

7 นาที· 1.5K คำ

เฉินโก่ววั่งกับพวกพากันล้อมเข้ามา เฉินชวนกับโจวเสวียชิงไม่มีแม้แต่ทางถอย

โจวเสวียชิงคว้าชายเสื้อของเฉินชวนไว้ตามสัญชาตญาณ เฉินชวนบีบมือเธอเบา ๆ

เขาข่มความเย็นเยียบในแววตาไว้ แล้วปลอบว่า “รอฉันจัดการพวกมันเสร็จ เราค่อยกินเนื้อกันต่อ!”

“อืม”

โจวเสวียชิงพยักหน้า หัวใจที่ตื่นตระหนกจนแทบไม่เป็นตัวของตัวเองพลันสงบลงไม่น้อย

แต่ถึงอย่างนั้น

เมื่อมองพวกอันธพาลหน้าตาดุดันตรงหน้า แววตาของเธอก็ยังเต็มไปด้วยความกังวลที่สลัดไม่หลุด

อีกฝ่ายมีคนมากเกินไป แถมในมือยังถือไม้กระบองกับพลั่วเหล็ก

ต่อให้เฉินชวนมีแรงมากแค่ไหน สองมือก็ยากจะรับมือสี่มือ

คิดถึงตรงนี้ น้ำตาของเธอก็เอ่อคลออยู่ในดวงตา

ในตอนนั้นเอง

เฉินโก่ววั่งซึ่งยืนอยู่หน้าสุดเห็นเฉินชวนยังกล้าคลอเคลียกับผู้หญิงต่อหน้าพวกเขา

ไฟโทสะไร้สาเหตุกับความอิจฉาพลันพุ่งขึ้นมาในใจ

เฉินโก่ววั่งชั่งน้ำหนักไม้ท่อนหนึ่งที่หนาพอ ๆ กับข้อมือในมือ

บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มหื่นกามแสนอัปลักษณ์

เขามองโจวเสวียชิงที่หลบอยู่หลังเฉินชวน แล้วเอ่ยวาจาหยาบคาย

“โอ้โห”

“คุณโจวปัญญาชน สายตาเลือกผู้ชายไม่ค่อยดีเลยนะ”

“กลางวันแสก ๆ แบบนี้ จะให้ไอ้จนเฉินชวนได้ประโยชน์อยู่คนเดียวไม่ได้หรอก”

“ในเมื่อเหงาขนาดนี้ ก็ให้พวกพี่น้องของเราลองชิมด้วยสิ”

“พวกพี่รับรองว่าจะทำให้เธอสบายตัวแน่”

คำพูดลามกเหล่านี้ฟังแล้วแสบหูเป็นพิเศษในห้องนี้

เฉินโก่ววั่งพูดไปพลางกลืนน้ำลาย มองโจวเสวียชิงด้วยสายตาหื่นกระหาย

พอความหื่นบังตา เขาถึงกับยื่นมือออกไปตรง ๆ

“อ๊ะ!”

โจวเสวียชิงตกใจจนกรีดร้องเสียงแหลม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป