พายุหิมะปี 1962 เมื่อเพื่อนบ้านสาวสวยมาขอเนื้อถึงบ้าน

ตอนที่ 18 พายุหิมะปี 1962 เพื่อนบ้านสาวสวยสุด ๆ มาขอเนื้อถึงบ้าน

5 นาที· 1.2K คำ

พอได้ยินเสียงตวาด

เฉินชวนก็หยุดเท้าที่กำลังขยับ แล้วค่อย ๆ เงยหน้ามองไปทางประตูรั้ว

เห็นเลขาพรรคประจำหมู่บ้านเฉินฟู่กุ้ยพาชายฉกรรจ์เจ็ดแปดคนหอบแฮก ๆ บุกเข้ามาจากนอกประตู

เฉินฟู่กุ้ยหน้าบึ้งตึง ก้าวฉับ ๆ นำหน้าทุกคนเข้ามา

ทันทีที่เข้าลานบ้าน สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังพื้นหิมะ

พอมองเห็นภาพตรงหน้า

ดวงตาของเฉินฟู่กุ้ยก็เบิกกว้างจนแทบถลน

เขาเห็นลูกชายคนโปรด เฉินเอ้อร์เถียน นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นหิมะ

ส่วนเท้าข้างหนึ่งของเฉินชวนกลับลอยค้างอยู่เหนือหว่างขาของเฉินเอ้อร์เถียนอย่างไม่ขยับ

ดูจากท่าแล้ว แค่เฉินชวนออกแรงอีกนิด ตระกูลเฉินของเขาก็คงสิ้นทายาทแน่

เฉินฟู่กุ้ยเดือดดาลจนตัวสั่น

เขายื่นมือชี้หน้าเฉินชวนแล้วด่ากราด

“เฉินชวน แกบ้าไปแล้วหรือไงวะ?”

“กลางวันแสก ๆ ยังกล้าทำร้ายคนต่อหน้าคนอื่นอีก!”

“รีบเอาเท้าสกปรก ๆ ของแกออกไปเดี๋ยวนี้!”

หลังเสียงตวาดของเฉินฟู่กุ้ยเงียบลง

เสียงฝีเท้าสับสนก็ดังมาจากนอกประตูอีกระลอก

ชาวบ้านหลายคนที่ได้ยินเสียงเอะอะก็พากันวิ่งเข้ามามุงดู

พริบตาเดียว ลานบ้านที่เคยว่างเปล่าก็แน่นขนัดไปด้วยผู้คน

ทุกคนมองภาพตรงหน้าแล้วสูดปากด้วยความตกใจ ไม่มีใครกล้าหายใจแรง

เฉินเอ้อร์เถียนที่นอนอยู่บนพื้นหิมะ

ก่อนหน้านี้สิ้นหวังสุดขีด คิดว่าวันนี้ตัวเองต้องกลายเป็นคนพิการแน่แล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป