พายุหิมะปี 1962 เมื่อเพื่อนบ้านสาวสวยมาขอเนื้อถึงบ้าน

ตอนที่ 11 บรรยากาศชวนใจเต้น!

6 นาที· 1.5K คำ

เฉินชวนถีบประตูห้องเปิด ก่อนจะแบกโจวเสวียชิงเดินเข้าไป

ภายในห้องเย็นยะเยือก

แม้จะเก็บกวาดสะอาดดี แต่เพราะไม่ได้ก่อไฟมาครึ่งค่อนวัน อุณหภูมิจึงแทบไม่ต่างจากข้างนอก

เฉินชวนเร่งฝีเท้าเดินไปข้างหน้า

เขามาถึงข้างเตียงเตาในห้องด้านใน เอียงตัวเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ วางโจวเสวียชิงลงบนเสื่อ

“เฮ้อ”

โจวเสวียชิงกลับมายืนบนพื้นอีกครั้ง ในใจพลันผ่อนลมหายใจยาวเหยียด

แต่ทว่า

ยังไม่ทันได้หายใจโล่ง เธอก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกกว่าเดิม

ที่นี่เป็นบ้านของเฉินชวน เป็นห้องของชายโสดคนหนึ่ง

โจวเสวียชิงนั่งอยู่ริมเตียงเตาที่เย็นอยู่เล็กน้อย

มือเล็กขาวนุ่มทั้งสองข้างบิดประสานกันแน่น จนเหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ

จะวางก็ไม่ใช่ จะยกไว้ก็ไม่เชิง

ไม่รู้เลยว่าควรเอามือไปวางตรงไหนถึงจะดี

เธอค่อย ๆ เงยหน้า ใช้หางตาแอบมองเฉินชวน

ในห้องมีเพียงพวกเขาสองคน

บรรยากาศเงียบเกินไป จนได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจของกันและกันอย่างชัดเจน

โจวเสวียชิงรู้สึกว่าพวงแก้มร้อนผ่าว

หัวใจของเธอราวกับมีเก้งโง่ที่ตกใจอยู่เป็นฝูง กระโดดตึกตักไม่หยุด

“นี่ฉัน...ถูกเขาพากลับบ้านแล้วเหรอ”

โจวเสวียชิงกัดริมฝีปาก ในหัวปั่นป่วนไปหมด ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ส่วนเฉินชวน

เขาไม่ได้สังเกตเห็นความคิดซับซ้อนในใจของโจวเสวียชิงเลย

เขาหันหลังกลับ

เดินไปยังเตาไฟในห้องด้านนอก แล้วโยนเก้งตัวใหญ่ที่ถืออยู่ลงบนพื้นอย่างไม่ใส่ใจ

เสียงดังปัง!

เก้งหนักหลายสิบชั่งกระแทกพื้นดินเหลือง ส่งเสียงทึบหนัก

เฉินชวนปัดเกล็ดหิมะออกจากมือ แล้วหันไปมองโจวเสวียชิงที่นั่งอยู่บนเตียงเตา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป