พายุหิมะปี 1962 เมื่อเพื่อนบ้านสาวสวยมาขอเนื้อถึงบ้าน

ตอนที่ 12 พายุหิมะปี 1962 เพื่อนบ้านสาวสวยมาขอเนื้อถึงบ้าน

6 นาที· 1.5K คำ

โจวเสวียชิงประคองชามใบใหญ่ด้วยสองมือ ก้มหน้าก้มตาจัดการเนื้อกวางโรในชามอย่างตั้งอกตั้งใจ

เนื้อตุ๋นได้ที่พอดีมาก

มีทั้งส่วนมันและส่วนเนื้อ นุ่มเปื่อยและซึมซับรสชาติเต็มที่

ตอนแรกโจวเสวียชิงยังวางท่ารักษามารยาทแบบปัญญาชนสาว กินทีละคำเล็ก ๆ

แต่แล้ว

เมื่อเนื้ออุ่น ๆ ชุ่มฉ่ำด้วยน้ำมันจากเนื้อไหลลงท้อง

กระเพาะที่ไม่ได้เห็นแม้แต่น้ำมันมาหลายเดือนก็เหมือนถูกปลุกขึ้นมาทันที

เธอไม่สนใจภาพลักษณ์อีกต่อไป

กินคำใหญ่ ๆ จนแก้มทั้งสองข้างป่องนิด ๆ ราวกับหนูแฮมสเตอร์ตัวน้อยที่หวงอาหาร

ไม่นานนัก

เนื้อกวางโรพูนชามใหญ่ก็ถูกเธอจัดการจนเกลี้ยง

แม้แต่น้ำซุปเนื้อเข้มข้นที่เหลืออยู่ก้นชามเพียงนิดเดียว

โจวเสวียชิงก็ไม่ยอมปล่อยให้เสียเปล่า

เธอยกชามใบใหญ่ขึ้น เงยหน้าแนบปากกับขอบชามแล้วซดอึกหนึ่ง

ดื่มน้ำซุปเนื้อรสเลิศคำสุดท้ายลงท้องจนหยดสุดท้ายไม่เหลือ

“เฮ้อ”

โจวเสวียชิงผ่อนลมหายใจอุ่น ๆ ออกมาเบา ๆ

หลังจากกินเนื้อล้วน ๆ ร้อน ๆ เข้าไปเต็มชาม

ความอิ่มที่ห่างหายไปนานทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก

ร่างกายที่เคยหนาวเย็นเพราะตากหิมะ ตอนนี้ก็อบอุ่นขึ้นทั่วทั้งตัว

เฉินชวนพิงกรอบประตูห้องด้านใน มองโจวเสวียชิงที่นั่งอยู่บนเตียงเตาอย่างเงียบ ๆ

มองท่าทางสบายอกสบายใจของเธอที่กินอิ่มดื่มเต็มที่

แววอ่อนโยนลึกล้ำฉายผ่านดวงตาของเฉินชวน

เขาส่ายหน้าเบา ๆ

แล้วพึมพำในใจ

“ยัยซื่อบื้อ ในที่สุดก็อุ่นขึ้นสักที”

“ชาตินี้ในเมื่อเธอเข้ามาอยู่บ้านตระกูลเฉินแล้ว ต่อไปไม่ว่าอะไร ฉันก็จะไม่ปล่อยให้เธอลำบากหรือหนาวเหน็บอีกแม้แต่นิดเดียว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป